Translate

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ "Λ.ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ" ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΣΤΕΓΗ


Πριν από 16 μήνες με έγγραφο προς τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου και τον Δήμαρχο, ζητούσαμε την σύγκληση του Συμβουλίου ώστε η δημοτική αρχή να μας γνωρίσει τη θέση της αλλά και τον προγραμματισμό της για την αντιμετώπιση των στεγαστικών αναγκών των σχολείων μας. Δυστυχώς «φωνή βοώντος…».
Μετά και τις πρόσφατες ανακοινώσεις του συλλόγου δασκάλων- νηπιαγωγών Πάρου – Αντιπάρου, της ΕΛΜΕ αλλά και της Ένωσης Γονέων για το ίδιο ζήτημα, αποφασίσαμε να προκαλέσουμε εμείς την σύγκληση του Δημοτικού Συμβουλίου αξιοποιώντας τη δυνατότητα που δίνει ο Δημοτικός  Κώδικας.
Όλες οι παρατάξεις της μειοψηφίας ανταποκρίθηκαν σε αυτή την πρωτοβουλία μας και έτσι στις 15 Απριλίου κατατέθηκε αίτημα σύγκλησης δημοτικού συμβουλίου με θέμα: «Κτηριακές ανάγκες σχολικών μονάδων Δήμου Πάρου. Σχετική ενημέρωση για τις ενέργειες και τον προγραμματισμό  αντιμετώπισης των προβλημάτων από μέρους της Δημοτικής Αρχής .Συζήτηση και λήψη σχετικών αποφάσεων».

Ματζικέρτ

Ματζικέρτ - Media
Ματζικέρτ
Πού το θυμηθήκαν το Ματζικέρτ οι Τούρκοι; (ίσως να το θυμήθηκαν επειδή το έχουμε ξεχάσει εμείς)…
Βεβαίως, είναι πολιτικώς ορθό να μην υπενθυμίζουμε στους εαυτούς μας οικεία κακά – κάτι τέτοια προκαλούν ρυτίδες. Περισυλλογής και προσπάθειας.
Καλόν όμως είναι, για όσους Έλληνες ενθυμούνται το Ματζικέρτ, να θυμούνται και το Μυριοκέφαλο.
Διότι με την ήττα των Βυζαντινών στο Ματζικέρτ, οι Σελτζούκοι «απλώς» εγκαταστάθηκαν στην Ανατολία, ενώ με τη δεύτερη ήττα των Βυζαντινών, 100 χρόνια αργότερα στο Μυριοκέφαλο, η Ανατολία χάθηκε για τον ελληνισμό ανεπιστρεπτί.
Η Τουρκία σήμερα επιχειρεί «προσάρτηση» των Ιμίων, ενώ οι διεκδικήσεις της για όλο και εσώτερες προς τα δυτικά ελληνικές νησίδες, θέτουν το Αιγαίο σε προοπτική ανάλογη με εκείνη της Ανατολίας τότε, από το Ματζικέρτ στο Μυριοκέφαλο… 
Συρία (παντού)
Γύρω στους 700.000 οι νεκροί στη Συρία. Γύρω στα 8 χρόνια ο πόλεμος. Εκατομμύρια οι εκτοπισμένοι, οι ανάπηροι, οι πρόσφυγες. Όλα αυτά τα προκάλεσε η Δύση. Και περί όλων αυτών καμιά διαμαρτυρία στη Δύση.
Μια ΜΚΟ (της Δύσης), τα «Λευκά Κράνη», ανακοινώνει ότι ο Άσσαντ χτύπησε με χημικά. Πανδυτικός συναγερμός! Χωρίς κανέναν έλεγχο για του λόγου το αληθές (Θεός η ΜΚΟ, Πάπας η ΜΚΟ) αρχίζουν το ταξίδι τους οι πύραυλοι. Τουϊτάροντας! Τουϊτ - τουϊτ, μπούμ !
Πάμε για έναν «προσεκτικό πόλεμο», έναν ακόμη «ανθρωπιστικό πόλεμο», μια ακόμα «εξαγωγή δημοκρατίας». Νοιώθετε ότι ζείτε σ’ ένα δυστοπικό γκροτέσκ; σε ένα λούνα - πάρκ του τρόμου;
Η χειρότερη εκδοχή αυτού του πολέμου, είναι εκείνη που διεξάγεται μέσα στο μυαλό μας. Πλύση εγκεφάλου με τοξικά απόβλητα. Πολλά χρόνια τώρα.
Όσον οι καμποτίνοι νικάνε το μυαλό μας, σκοτώνουν την ψυχή μας.
Στις ταινίες - ζόμπι που βλέπουμε, ταυτιζόμαστε και συμπάσχουμε με τους πρωταγωνιστές, πλην όμως, αλίμονο, τα ζόμπι είμαστε εμείς…
 http://www.topontiki.gr/article/269277/matzikert

Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

«Ριζοσπαστική αριστερά»... “Radical chic” στην υπηρεσία του ιμπεριαλισμού...

Από το "PRESS-GR"
Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

«Έχουμε την ελευθερία της σκέψης.
Τώρα χρειαζόμαστε τη σκέψη.»
Καρλ Κράους

«Ριζοσπαστική αριστερά»... κοσμοπολίτες επαναστάτες, επαναστατημένοι αστοί, διανοούμενοι των σαλονιών, δικαιωματικοί, αντιεθνικιστές κι "αντιφασίστες.
Ποιοι τέλος πάντων είναι οι επονομαζόμενοι “Radical chic”, το ισχυρό όπλο του ιμπεριαλισμού;
Ο όρος “Radical chic” σχηματίζεται από την αγγλική λέξη “radical” – “ριζοσπαστικό” με την έννοια της ακτιβίστικης έντασης και των πολιτικών στόχων – κι από τη γαλλική “chic”, “εκλεπτυσμένο”. Το Oxford Dictionaryπροσδιορίζει πως πρόκειται για «επίδειξη», μέσα στη μόδα, με ιδέες και οράματα «ριζοσπαστικά κι αριστερά».
Η μόδα του ριζοσπαστισμού
Υποδεικνύει: αυτόν ή αυτούς που για τη μόδα ή την εξυπηρέτηση τους διακηρύσσουν κι επαγγέλλονται αντικομφορμιστικές ιδέες και ριζοσπαστικές πολιτικές τάσεις με ελευθεριακό περιεχόμενο, που συγκινούν.
Εμμονές, ιδεοληψίες, χόμπυ, συμπεριφορές των “Radical chic
Μορφωμένοι σε γνωστά ιδρύματα κυρίως ιδιωτικά, αναμφισβήτητα εύποροι (εργολάβοι, πανεπιστημιακοί, επιχειρηματίες).
Αγνωστικιστές που αναζητούν τη...

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

ΕΡΑΝΙΣΜΑΤΑ

 
*Το Γενάρη του ΄17 πραγματοποιήθηκε ημερίδα με διοργανωτές από κοινού Δήμο-WWF με αντικείμενο την προστασία των υγρότοπων.
Αλήθεια, έγινε κάποιος απολογισμός με την παρέλευση ενός κιόλας χρόνου για την κατάσταση των υφιστάμενων υγρότοπων της Πάρου;
Πήγαμε καλύτερα ή χειρότερα;
Επί της ουσίας δηλαδή προσέφερε τίποτα η ημερίδα;
Μαλακίες ρωτάω τώρα εε;

*Τα κριτήρια με βάση τα οποία αποφασίζονται εδώ και χρόνια τα διάφορα έργα στον τομέα της σχολικής στέγης, λυπάμαι φίλτατοι αιρετοί, αλλά δεν είναι συνήθως αντικειμενικά.
Λέγοντας αντικειμενικά εννοώ με βάση κριτήρια ως κάτωθι:
1) πληθυσμιακής αναλογικότητας
2)επείγοντος χαρακτήρα
3)στρατηγικού σχεδιασμού.
4)πνεύματος ισοπολιτείας
5)χρονικής προτεραιότητας
Έτσι η Αγκαιριά αν και τρίτο σε πληθυσμό δ.διαμέρισμα, ακόμα δεν αξιώθηκε να στεγάσει τα παιδιά της σε ένα σύγχρονο λειτουργικό δημοτικό σχολείο, όταν σε άλλα δ.διαμερίσματα αυτό έχει λυθεί εδώ και πολλά χρόνια κι όχι μόνον αυτό, αλλά επιπλέον διαθέτουν και κτίρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Υπερβάλλω μήπως;

*Το φαινόμενο του "εφαλτηρίου" αναφορικά με τη "χρησιμοποίηση" συλλογικών φορέων του νησιού από "πονηρούς" για επαγγελματική ή πολιτική σταδιοδρομία, καλά κρατεί.
Τα τελευταία χρόνια ολοένα κι αυγαταίνουν εκείνοι που το "ανακαλύπτουν" και σκίζουν τα ιμάτιά τους. 
Πάλι καλά, γιατί όταν φώναζα εδώ και χρόνια γι' αυτό, ήμουν ο "περίεργος", ο "σχολαστικός".
Κατά τ' άλλα περισσεύουν οι εκκλήσεις για δραστηριοποίηση των πολιτών, εκείνων δηλαδή που θα χρησιμέψουν ως σκαλοπάτια για την "άνοδο" των επιτήδειων...
 Αποτέλεσμα εικόνας για γουρουνες  εικονα

*Όταν το Ελληνικό κράτος -το όποιο κράτος τέλος πάντων...- διστάζει μπροστά στον παραλογισμό και στα άνομα συμφέροντα, τότε φυσικό επόμενο είναι να "διαπραγματεύεται" ακόμα με τους "γουρουνάδες" αν πρέπει ή δεν πρέπει να κυκλοφορούν τα άκρως οχληρά κι επικίνδυνα οχήματά τους στους δρόμους.
Κι ενώ ο νέος Κ.Ο.Κ. είναι ήδη ψηφισμένος οι "διαπραγματεύσεις" συνεχίζονται!!






Έτσι "στήνονται" οι προβοκάτσιες (2)

Leonardo Tricarico: "Ψέματα made in US για τη Συρία"!

Ο Ιταλός πτέραρχος Leonardo Tricarico, πρώην Αρχηγός του ιταλικού ΓΕΑ και κατόπιν Αρχηγός του ιταλικού ΓΕΕΘΑ, που δεν είναι κομμουνιστής ή αριστερός και σίγουρα δεν είναι αντιιμπεριαλιστής δηλώνει στην εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης TG2, 14 Φλεβάρη 2018, με θέμα  την "υπόθεση χημικά όπλα στη Συρία":
"Ψέματα made in US για τη Συρία".
Κι επισημαίνει: "Στη Συρία χημικά όπλα χρησιμοποιήθηκαν από τους εξεγερμένους τρομοκράτες που χρηματοδοτούνται για να δράσουν αντί-Άσαντ...".
Για πρώτη φορά σε επίπεδο ανώτατων αξιωματούχων των ιταλικών ένοπλων δυνάμεων κάποιος παίρνει τόσο σαφείς αποστάσεις από την...

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

Οι δημοκρατίες δεν ζουν πια εδώ

Σουλτάνος ή δικτάτοραςΧαλίφης ή ΜιζαδόροςΌλα! Ο κ. Ερντογάν ενσαρκώνει μια Τουρκία που αφήνει πίσω της το «δυτικό πρότυπο» και προσανατολίζεται σε sui generis πολιτικά συστήματα, όπως το Ιράν, η Κίνα, η Ρωσία και άλλα. Γιατί; Διότι το «δυτικό πρότυπο» – της αστικής δημοκρατίας – της είναι άχρηστο. Και γιατί της είναι άχρηστο; Διότι είναι άχρηστο.
Τα τελευταία χρόνια τα «καθεστώτα», όπως αποκαλούν οι δυτικοί τα άλλα πολιτεύματα, έχουν απενοχοποιηθεί απέναντι στα δυτικά πολιτειακά και πολιτικά προτάγματα, ακριβώς διότι η Δύση σκότωσε τις δημοκρατίες, τις αστικές δημοκρατίες. Και τις σκότωσε διότι ο καπιταλισμός δεν τις χρειάζεται πλέον.
Οι δημοκρατίες στη Δύση είναι όσο περνούν οι μέρες μια υπόθεση τελετουργίας και όχι ένα καθεστώς θεσμών. Οι αστικοί θεσμοί υπέκυψαν στην οικονομική δικτατορία και η εργασία εξορίσθηκε απ’ αυτούς τους θεσμούς (στον βαθμό που σε αυτούς κατείχε θέσεις) στο περιθώριο, εκεί που θάλλουν η ανέχεια, η ιδεολογική τρομοκρατία και η απελπισία – στη ζώνη του λυκόφωτος (και των λύκων).
Η παγκοσμιοποίηση αφού πέτυχε τα αντίθετα όσων διεκήρυξε, πράγμα που έκαμε σκοπίμως, πέθανε. Ο νεοφιλελευθερισμός μέσα από το Laissez faire θέριεψε και τώρα επιστρέφει στο μέλλον του παρελθόντος, στην αποικιοκρατία (για το εξωτερικό) και στον κατασταλτικό αυταρχισμό (για το εσωτερικό). Στο εξής πόλεμος και τυραννίδες θα πηγαίνουν χέρι – χέρι, ιμπεριαλισμός και αυταρχισμός το ίδιο. Η Δύση αποτελείται πλέον και αυτή από «καθεστώτα», όπως περιφρονητικά αποκαλεί τα πολιτεύματα των άλλων.
Αυτά τα καθεστώτα οργανώνονται σε δύο μορφές. Τα κυρίαρχα καθεστώτα και τις ειδικές οικονομικές ζώνες (κατά περιοχές) ή τα προτεκτοράτα (τα κράτη με καθεστώς Εντολής άλλων κρατών – εταιρειών). Τα κυρίαρχα καθεστώτα, όπως της Γερμανίας και της Γαλλίας (με την Ευρωπαϊκή Ένωση να είναι πλέον ένας ζωτικός χώρος για αυτά τα δύο), είναι εκείνα που το πολιτικό τους προσωπικό είναι το πιο υποτελές στις τράπεζες και τις πολυεθνικές εταιρείες. Η παραπαίουσα τώρα Μέρκελ αποδεικνύει, για παράδειγμα, το αναλώσιμο της παντοδυναμίας των πολιτικών που δεν είναι τίποτε άλλο παρά ντήλερ εταιρειών. Όπως οι κ.κ Μπλαίρ, Σρέντερ, Ρέντσι, Σαρκοζί, Ραχόι, Ολάντ και χίλιοι άλλοι.
Όμως το μεγάλο κατόρθωμα της παγκοσμιοποίησης και η κληρονομιά που μας αφήνει είναι η ομογενοποιημένη σκέψη. Ο Αϊνστάιν έλεγε ότι το σύμπαν μπορεί να μην είναι άπειρο, η ανθρώπινη βλακεία όμως είναι. Ε, λοιπόν αυτήν τη βλακεία ο νεοφιλελευθερισμός κατάφερε όχι απλώς να την επιβάλει, αλλά να την εκλογικεύσει σε συντριπτικά ποσοστά μέσα στις κοινωνίες.
Στην πραγματικότητα δημιούργησε έναν νέο τύπο ανθρώπου, θα τον έλεγα homo malakas, αλλά είναι όρος αδόκιμος, διότι το εν λόγω άθλημα ενίοτε ελευθερώνει, ενώ ο homo είλωτας είναι μονίμως καταθλιπτικός. Πάσχει από νεοφιλελευθερισμό – ασθένεια θανατηφόρα.
Ο νεοφιλελευθερισμός ολοκλήρωσε τη διαδικασία της μετατροπής του προσώπου σε άτομο και κατάφερε τη μετάλλαξη των τάξεων σε… συλλογικότητες.
Ο άνθρωπος που πάσχει από νεοφιλελευθερισμό είναι ενοχικός και μοναχικός. Αν χρωστάει στις τράπεζες, σκέφτεται σαν τράπεζα. Αν είναι εργάτης, σκέφτεται όπως το αφεντικό του. Αν δεν είναι πελάτης του κράτους, φθονεί εκείνους που έχουν γίνει. Πιστεύει ότι η διαρκής εξίσωση όλων προς τα κάτω είναι η δίκαιη τιμωρία για τις αμαρτίες μας. Ο homo malakas μισεί την κατσίκα του γείτονα ή αν έχει κατσίκα ο ίδιος, θεωρεί τον γείτονά του κατσικοκλέφτη. Θεωρεί την κοινωνική του αποτυχία δικό του φταίξιμο, ενώ θεωρεί επιτυχημένους όσους του γαμάνε τη ζωή. Με τέτοια όντα
να συναπαρτίζουν τις πλειονότητες (και συνεπώς τις πλειοψηφίες) στις δυτικές κοινωνίες, οι αστικές τάξεις δεν χρειάζεται πια να κάνουν συμβιβασμούς με τους εργαζόμενους στο πλαίσιο των αστικών δημοκρατιών, συνεπώς ούτε και τις δημοκρατίες χρειάζονται (ως πλαίσιο νομής του κέρδους) – αλλά, ελεύθερες πια επιστρέφουν στις πιο προσοδοφόρες τυραννίδες
με κορωνίδα τις «ελεύθερες αγορές», δηλαδή τις πιο διευθυνόμενες οικονομίες από γενέσεως καπιταλισμού.
Σε αυτές τις εξελίξεις οι εκδοχές της Αριστεράς δεν μπόρεσαν να προτείνουν εναλλακτικές λύσεις. Μάλιστα η ενσωμάτωση των περισσότερων απ’ αυτές τις εκδοχές στην εξέλιξη του συστήματος κάνει τώρα
το έργο αυτό ακόμα δυσχερέστερο, διότι η αποβλάκωση που στο μεταξύ ο νεοφιλελευθερισμός διεύρυνε και εμπέδωσε, αποτελεί ένα σχεδόν ανυπέρβλητο εμπόδιο για την όντως πολιτική.
Σήμερα οι όντως πολιτικοποιημένοι πολίτες, δεξιοί, κεντρώοι, αριστεροί (περίπου ένα 10% σε κάθε κοινωνία), βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα φαραωνικό σύστημα – αντισύστημα που εξελίσσεται σε κάτι σαν τους θεούς του Λάβκραφτ. Παντοδύναμο αλλά τυφλό, ανεξήγητο καθ’ ότι παράλογο, υπεράνω του καλού και του κακού, ένας Λεβιάθαν.
Στάθης Σταυρόπουλος *Πηγή: topontiki.gr

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟΥ

Όταν 20 χρόνια πριν ξεκίνησα την προσπάθεια για λειτουργική αναβάθμιση του διθέσιου δημοτικού σχολείου Αγκαιριάς με ταυτόχρονη διεκδίκηση κατασκευής νέας κτιριακής εγκατάστασης που να πληροί όλες τις απαιτήσεις ενός σύγχρονου σχολείου, μίλησα για την απόδειξη του αυτονόητου.
Η προσπάθεια να πειστεί το "ακροατήριο" εντός και εκτός χωριού μόνο εύκολη δεν υπήρξε.
Στην αρχή πορεύτηκα σχεδόν μόνος, στη συνέχεια -ευτυχώς- και με πολύ "πρήξιμο", προέκυψαν συμπαραστάτες και συναγωνιστές. 
Τελικά μέσα από πολλές δυσκολίες  και μέσα σε διάστημα δυόμιση ετών, καταφέραμε να αναβαθμίσουμε το μέχρι τότε διθέσιο (!!) δημοτικό μας σχολείο σε εξαθέσιο, οπότε και άνοιξε διάπλατα ο δρόμος για τον τελικό στόχο της ανέγερσης νέας σχολικής μονάδας.
Παρά το πέρασμα 18 ολόκληρων ετών κι ενώ καθ όλο αυτό το διάστημα προκρίνονται και υλοποιούνται αντίστοιχα έργα σε άλλα δημοτικά διαμερίσματα (βλ. το πιο πρόσφατο του βρεφονηπιακού σταθμού π.χ.) η Αγκαιριά αν και είναι το τρίτο σε πληθυσμό δ.διαμέρισμα δεν έχει αξιωθεί να στεγάσει την πρωτοβάθμια εκπαίδευσή της σε απόλυτα εναρμονισμένες με το σήμερα κτιριακές εγκαταστάσεις.
Δυστυχώς το θέμα έχει παραπεμφθεί στις γνωστές καλένδες και η ευθύνη βαραίνει πολλές πλάτες.
Έχω αναφερθεί διεξοδικότερα πολλές φορές στο παρελθόν μέσω αυτού του ιστολογίου.
Θυμίζω μια από αυτές:

 Κυριακή, 11 Μαΐου 2014
Δημοτικό Σχολείο Αγκαιριάς. Που το είδατε που το απαντήσατε;
 Επανερχόμαστε σ' ένα θέμα το οποίο δυστυχώς συστηματικά αποσιωπάται από τους ενασχολούμενους με τα κοινά, θητεύσαντες ή μέλλοντες αιρετούς.
Η Αγκαιριά από τον Μάιο του 2001, όταν δηλαδή αναβαθμίστηκε το σχολείο της σε εξαθέσιο, μετά από συστηματική προσπάθεια και στοχευμένες κινήσεις δυόμιση ετών, περιμένει να δρομολογηθεί η διαδικασία για την κατασκευή νέου, σύγχρονης αντίληψης και λειτουργικότητας κτίριο, προκειμένου να στεγάσει τον κατάφωρα αδικούμενο μαθητικό της πληθυσμό.
Η αδιαφορία όλων αυτών των ετών βαραίνει πολλούς και σε διάφορα "πόστα".
Βαραίνει τους κατοίκους που άφησαν να "ξεφουσκώσει" το αίτημα...
Βαραίνει φυσικά και τους φορείς της σχολικής κοινότητας.
Πρωτίστως βαραίνει όμως την πολιτική ηγεσία του τόπου, η οποία παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις του υποφαινόμενου, σφυρίζει αδιάφορα τόσα χρόνια, υποδυόμενη την ανήξερη και αμέτοχη.
Το πλέον ανησυχητικό είναι η πανηγυρική απουσία του αιτήματος από τον προεκλογικό διάλογο.
ΝΤΡΟΠΗ!!!