Translate

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2015

ΣΩΣΤΟΣ!


 
 Δεν βγήκατε για να κάνετε τον τερματοφύλακα απέναντι στη διαπλοκή αλλά για να βάλετε γκολ

 
Του Κώστα Βαξεβάνη
Υπάρχουν δυο πολιτικές πρακτικές οι οποίες δηλώνουν εντελώς διαφορετικά πράγματα. Στην πρώτη, ο Στρατούλης απολογείται στα κανάλια για αυτά που του καταλογίζουν. Στη δεύτερη, τα κανάλια, απολογούνται γι’ αυτά που αποφασίζει και κάνει ο Στρατούλης. Αυτή η δεύτερη εκδοχή, είναι νομίζω η επιθυμία της πλειοψηφίας των κατοίκων αυτής της χώρας. Οι ντουντούκες της διαπλοκής, οι φορείς της διαφθοράς και οι εκφραστές μιας ξεπερασμένης άδικης Ελλάδας, να αρχίσουν να βγάζουν ανακοινώσεις διαμαρτυρίας γι αυτά που τους κάνει η κυβέρνηση.
Δυστυχώς πιστεύω πως συμβαίνει το πρώτο. Υπουργοί και υφυπουργοί, εμφανίζονται στα κανάλια με την αγωνία να εξηγήσουν τις καλές προθέσεις τους και λιγότερο την πολιτική τους, με το άγχος να αρέσουν με όσα λένε και λιγότερο με όσα κάνουν. Όπως ακριβώς όμως συνέβαινε προεκλογικά το 2012, πριν ολοκληρώσουν την πετυχημένη τους τηλεοπτική εικόνα, τα κανάλια έχουν διαμορφώσει τη δικιά τους γι αυτούς. Όσο η κυβέρνηση δεν προβαίνει στο ευεργετικό πογκρόμ για την κοινωνία, όσο δεν υποβάλει σε «δόγμα του σοκ» από την ανάποδη το σύστημα της ολιγαρχίας και της διαφθοράς, τόσο αυτό θα ανακαλύπτει τον τρόπο να επιβιώνει. Και δυστυχώς και τον τρόπο να γίνεται συμπαθές σε αυτούς που φοβούνται μην τυχόν και γίνουν αντιπαθείς στην τηλεόραση.
Δεν ονειρεύομαι καμιά επίθεση στα «θερινά ανάκτορα». Δεν είμαι οπαδός της άλωσης του κράτους και της μετατροπής του σε κομματικό κράτος. Πολύ περισσότερο δεν πιστεύω πως η πολιτική γράφεται με επιθετικότητα για την επιθετικότητα που θα ικανοποιεί το πολιτικό και ιδεολογικό «εγώ». Πιστεύω επίσης πως πρέπει να εμφανίζεις στοιχεία πολιτικής διαστροφής ή ανασφάλειας για να θεωρείς πως πρέπει να περάσεις την πολιτική σου από τα φίλτρα και τα πάνελ των Αυτιάδων ώστε να χαρακτηριστεί αποδοτική.
Αυτή τη στιγμή όμως υπάρχει ένα δεδομένο. Η κυβέρνηση θεωρεί πως πρέπει ενδεχομένως να βρει την απαραίτητη επικοινωνιακή φόρμουλα για να αρέσει, την ώρα που όσοι την ψήφισαν αλλά και όσοι πλέον την υποστηρίζουν, περιμένουν να μην αρέσει. Δηλαδή να αρέσει στην κοινωνία.
Οι ισχυροί προβληματισμοί για την επικοινωνιακή πολιτική, απλώς φανερώνουν πρόβλημα ή σύγχυση στην πολιτική. Η πολιτική λοιπόν πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Σύγκρουση με τα συμφέροντα που έφεραν τη χώρα εδώ που την έφεραν. Το επιχείρημα πως χρειάζεται προσεκτικές κινήσεις για να μην εκτραπεί η κατάσταση και να μην θορυβηθούν φίλοι και εχθροί στο εξωτερικό είναι απλώς ένα σύνδρομο φόβου που σιγά σιγά μπορεί να γίνει κακή πολιτική φύση.
Άλλωστε στο εξωτερικό, εκτός από τους μερκελιστές και τους οπαδούς της λιτότητας, υπάρχουν και οι δύσπιστοι. Όσοι δηλαδή πιστεύουν πως οι ολιγάρχες δεν πρόκειται να χτυπηθούν.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερο διαπραγματευτικό ατού, από μια κυβέρνηση που έχει τη στήριξη του λαού της. Από μια κυβέρνηση δηλαδή που κάθε μέρα εισπράττει το χειροκρότημα του κόσμου για όσα πρωτοφανή κάνει και ταυτόχρονα γίνεται πιο ισχυρή και δημοφιλής εξαιτίας ακριβώς αυτού του λόγου.
Η αποκάλυψη πως μέσα στην Αστυνομία στήθηκε μια προβοκάτσια με στόχο τον Πανούση και την κυβέρνηση με επίκεντρο την υπόθεση με τους μετανάστες, δεν αθωώνει την κυβέρνηση. Στον κρατικό μηχανισμό αυτή τη στιγμή υπηρετούν άνθρωποι η οποίοι πρόσφεραν τον καλύτερο εαυτό τους στην εξάρτηση και τις κυβερνήσεις της υποταγής. Το να τους βαφτίζεις τεχνοκράτες οι οποίοι μπορούν να προσφέρουν αν λάβουν «καλές πολιτικές εντολές» είναι μια ψευδαίσθηση.
Τέτοιοι σύμβουλοι, ακόμη και αν τους επενδύσεις με θεωρίες καλής θέλησης, θα συνεχίσουν να υπηρετούν το σύστημα και να ανατρέπουν τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Η χειρότερη υπηρεσία τους δεν είναι οι προβοκάτσιες, αλλά η αναποτελεσματικότητα και ο φόβος που καλλιεργούν σε σένα τον φορέα της κοινωνικής και πολιτικής αλλαγής. Ότι δηλαδή ψαλιδίζουν την προοπτική της κυβέρνησης και την προσμονή του κόσμου με συστημικούς καθωσπρεπισμούς του στυλ «ξέρετε δεν γίνεται κύριε υπουργέ», «είναι επικίνδυνο αυτό σούπερ υφυπουργέ» και άλλα τέτοια στα οποία έχουν εκπαιδευτεί.
Στο Υπουργείο του Γιάννη Πανούση, έστησαν αυτό που έστησαν. Το ίδιο θα κάνουν παντού γιατί θα πάψουν να φοβούνται και θα θεωρήσουν την κυβέρνηση χειρίσιμη και σε απόγνωση.
Η κυρία Σαββαΐδου, πρώην στέλεχος της Price Water House, της εταιρείας δηλαδή που ξέπλυνε το χρήμα της ελληνικής ολιγαρχίας, έγινε Γραμματέας Εσόδων και παραμένει στη θέση της. Η κυρία Στρατινάκη η οποία όπως αποκάλυψε το HOT DOC, ήταν ο εντολοδόχος της τρόικας και θεσμοθέτης των πιο ακραίων μέτρων του Σαμαρά, επίσης παραμένει στη θέση της.
Δεκάδες τραπεζίτες οι οποίοι ήταν και παραμένουν οι πρωταγωνιστές της τραπεζοκλεπτοκρατίας, μοιράζουν θέσεις σε νέες τράπεζες.
Χθες ενδεχομένως να ήταν νωρίς, αλλά αύριο θα είναι αργά. Η απειρία και η αναποφασιστικότητα της κυβέρνησης, πολύ δε περισσότερο οι διακαναλικές ερωτοτροπίες με τη διαπλοκή πρέπει να αντικατασταθούν από όλα εκείνα τα αυθεντικά στοιχεία που έφεραν την κυβέρνηση στην εξουσία. Η λύση βρίσκεται εκεί έξω. Σε όσα θέλει η κοινωνία και έχουν ανάγκη οι άνθρωποι.
Το ταμπούρωμα μέσα στο Μαξίμου, έστω και με το επιχείρημα πως «τώρα ασχολούμαστε με το μεγάλο πρόβλημα στο εξωτερικό», δημιουργεί λάθος εικόνα και λάθος πολιτική. Επίσης δίνει λάθος μήνυμα στους αντιπάλους.
 Οι Εισαγγελίες είναι γεμάτες από δικογραφίες που αφορούν τους ολιγάρχες και τους τραπεζίτες που έφαγαν τα λεφτά της χώρας. Δεν προχωράνε γιατί η διαπλοκή γνωρίζει τον τρόπο να τις μπλοκάρει. Η πολιτική απόφαση που θα βάλει όλα αυτά τα θέματα στην επικαιρότητα, το απλό ερώτημα προς τη Δικαιοσύνη «τι γίνεται με όλες αυτές τις υποθέσεις», θα δημιουργήσει τη φυσική ευεργετική ροή για τη Δικαιοσύνη και τη Δημοκρατία.
Πρέπει ο πρωθυπουργός να ξηλώσει την προκρούστεια κλίνη που συστηματικά κατασκευάζει η διαφθορά για να ξαπλώσει η κυβέρνηση, με το επιχείρημα πως είναι ένα αναπαυτικό κρεββάτι πολιτικής μακροημέρευσης. Πρέπει οι υπουργοί να φύγουν από τα τηλεπαράθυρα και να μπούνε στα λεωφορεία, στις ουρές του ΙΚΑ, στο δρόμο. Προς θεού χωρίς κάμερες. Πρέπει να κάνουν το ακόμη πιο δύσκολο, να αναζητήσουν στα υπουργεία ,και τις υπηρεσίες τους έντιμους, άξιους και ανιδιοτελείς ανθρώπους για να στελεχώσουν τον μηχανισμό που θα ανατρέψει τη διαφθορά. Δεν μπορεί μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να κάνει την παραδοχή πως τη χώρα μπορούν να διοικήσουν αποτελεσματικά μόνο οι πυλώνες της διαπλοκής. Πως τις Τράπεζες μπορούν να ελέγχουν οι ίδιοι άνθρωποι επειδή άλλαξαν πολιτικό πρόσημο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να εμμείνει στα στοιχεία που τον ανέδειξαν. Στην ανάγκη ανατροπής. Στην αποκατάσταση της κοινωνίας. Στην τιμωρία αυτών που έκλεψαν και αδίκησαν τη χώρα.
Το ξέρω πως είναι νωρίς για να μιλάμε για ευθύνες, αλλά οι καλύτεροι λογαριασμοί με την ευθύνη, την προσωπική σου ευθύνη, γίνονται όταν δεν την ξεχνάς, όχι όταν τη διαπραγματεύεσαι με συμβούλους και μάλιστα αποδεδειγμένα διεφθαρμένους.
Ο κόσμος δεν πείθεται για την πολιτική όταν την διαφημίζεις στα τηλεπαράθυρα, αλλά όταν τη βλέπει να εφαρμόζεται. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πήρε την εξουσία για να κάνει τον τερματοφύλακα απέναντι στην επιχειρηματολογία της πολιτικής. Την πήρε για να βάλει γκολ. Βάλτε.
πηγή: Το Κουτί της Πανδώρας

Κυριακή, 8 Μαρτίου 2015

Οι τράπεζες επιδοτούνται από το ευρωσύστημα για να κερδοσκοπούν

Πάνω από 86,6 δις ευρώ άντλησαν οι εγχώριες τράπεζες μέσα στον Ιανουάριο του 2015 από το ευρωσύστημα, σύμφωνα με την Συνοπτική Λογιστική Κατάσταση της Τράπεζας της Ελλάδος Ιανουαρίου. Έναντι 54,4 δις ευρώ τον προηγούμενο μήνα Δεκέμβριο 2014. Με την εγγύηση τίτλων του δημοσίου και τραπεζικών περιουσιακών στοιχείων.

Τα περιουσιακά στοιχεία που είναι αποδεκτά από το Ευρωσύστηµα ως ασφάλεια για πράξεις νοµισµατικής πολιτικής και παροχή ενδοηµερήσιας ρευστότητας µεταξύ των πιστωτικών ιδρυµάτων ανήλθαν τον Ιανουάριο σε 99,5 δις ευρώ. Έναντι 72,1 δις ευρώ τον προηγούμενο μήνα Δεκέμβριο του 2014. Αύξηση δηλαδή κατά 27,4 δις ευρώ.



Τα περιουσιακά στοιχεία που είναι αποδεκτά από την Τράπεζα της Ελλαδος ως ασφάλεια για πράξεις έκτακτης παροχής ρευστότητας (ELA) προς τα πιστωτικά ιδρύµατα 34,8 δις ευρώ. Έναντι 22,7 δις ευρώ τον προηγούμενο μήνα Δεκέμβριο. Αύξηση κατά 12,1 δις ευρώ.

Με άλλα λόγια οι εγχώριες τράπεζες, άντλησαν πάνω από 32,1 δις ευρώ περισσότερα τον Ιανουάριο 2015 σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2014. Και χρειάστηκαν να δεσμεύσουν τίτλους του δημοσίου και δικά τους περιουσιακά στοιχεία αξίας άνω των 39,5 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι για την χρηματοδότηση τακτική και έκτακτη των εγχώριων τραπεζών πρέπει να δεσμεύονται περιουσιακά στοιχεία αξίας μεγαλύτερης σχεδόν κατά 20%.

Που διοχετεύθηκαν τα ποσά αυτά; Τον Ιανουάριο του 2015 αποσύρθηκαν από τις τράπεζες γύρω στα 13,7 δις ευρώ σε καταθέσεις και ρέπος. Την ίδια περίοδο αυξήθηκε η χρηματοδότηση από τις τράπεζες κατά 1,7 δις ευρώ, εκ των οποίων κοντά το 1 δις ευρώ αφορούσε σε δάνεια εφοπλιστών. Σύνολο 15,4 δις ευρώ.

Αν αφαιρέσουμε από τα 32,1 δις ευρώ που άντλησαν οι τράπεζες από το ευρωσύστημα, τότε μένουν 16,7 δις ευρώ. Ακόμη κι αν θεωρούσημε ότι η ημερήσια συναλλακτική ρευστότητα των τραπεζών χρησιμοποίησε ακόμη 2 δις ευρώ, τότε το ερώτημα παραμένει. Τι έγιναν τα υπόλοιπα 14,7 δις ευρώ; Που πήγαν σχεδόν 15 δις ευρώ από την επιπλέον χρηματοδότηση των τραπεζών;

Είναι σαφές ότι σχεδόν το 50% της επιπλέον χρηματοδότησης των εγχώριων τραπεζών πηγαίνει στην κερδοσκοπία στις χρηματιστικές αγορές. Πρόκειται για έναν εξαίρετο τρόπο να ξεπλένεται μαύρο επιχειρηματικό, πολιτικό και εγκληματικό χρήμα με επιδότηση από το ευρωσύστημα. Έως πότε θα ανεχόμαστε αυτή την κατάσταση; Γιατί δεν βάζουμε υπό καθεστώς δημόσιας εκκαθάρισης τα ενεργητικά των τραπεζών, ώστε να μάθουμε επακριβώς ποια είναι η καθαρή θέση τους, αλλά και που πηγαίνουν όλα αυτά τα δις;



Πώς είναι δυνατόν να ζητήσει ο οποιοσδήποτε την αποπληρωμή δανείων από νοικοκυριά και επιχειρήσεις, όταν δεν έχει ξεκαθαριστεί η κατάσταση με τις τράπεζες; Γιατί θα πρέπει ο δανειολήπτης να πληρώσει τα κερδοσκοπικά παιχνίδια των τραπεζών; Γιατί θα πρέπει να πληρώσει το πλυντήριο μαύρου χρήματος, στο οποίο επιδίδονται οι τράπεζες; Αν δεν υπάρξει δημόσια εκκαθάριση των τραπεζών, ώστε να μάθουμε τι κρύβουν τα ενεργητικά τους και που πάνε τα εκατοντάδες δις ρευστότητας που αντλούν με εγγύηση πρωτίστως του έλληνα φορολογόμενου, τότε κανείς δεν δικαιούται να ζητήσει από τους δανειολήπτες να πληρώσουν τα χρέη τους.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ
 

Σάββατο, 7 Μαρτίου 2015

ΕΝΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ


         

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΕΡΙΚ ΤΟΥΣΑΙΝ ΣΤΟ periodiko.gr ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΜΑΥΡΟΥΛΗ
Στην Αθήνα βρέθηκε, λίγα 24ωρα πριν τη συμφωνία στο Eurogroup και την αποστολή της «λίστας Βαρουφάκη» στους πιστωτές, ο γνωστός Βέλγος πολιτικός επιστήμονας και ιστορικός, διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Παρισιού VIII και του Πανεπιστημίου της Λιέγης, Ερίκ Τουσαίν. Μιλώντας με τo Periodiko.gr ο Ε. Τουσέν, πριν την υπογραφή της συμφωνίας, υπογραμμίζει ότι ο συσχετισμός δυνάμεων εντός της Ε.Ε δεν επιτρέπει πρακτικά άλλη επιλογή παρά αυτήν των μονομερών κινήσεων δια της κατάθεσης αιτήματος λογιστικού ελέγχου του ελληνικού χρέους, στη βάση αξιοποίησης κανονισμού της ίδιας της Ε.Ε.
Εκτιμά ότι, εφόσον η πίεση προς την Ελλάδα κλιμακωθεί από τους πιστωτές, και κυρίως από την ΕΚΤ, που θα μπορούσε να διακόψει την ρευστότητα προς τις τράπεζες, τότε η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να θέσει υπό τον έλεγχο του κράτους τις τράπεζες και να διασφαλίσει, μέσα από τον έλεγχο της μετακίνησης κεφαλαίων, τη ρευστότητα. Είναι, δε, βέβαιος ότι το ελληνικό χρέος, σχεδόν στο σύνολό του, μπορεί να αποδειχτεί ότι είναι επαχθές και παράνομο και υπογραμμίζει ότι και οι πιστωτές γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν μπορεί να αποπληρωθεί, αλλά το χρησιμοποιούν ως μοχλό πίεσης για την προώθηση της δημοσιονομικής προσαρμογής, που είναι και ο βασικός τους στόχος.
Υπενθυμίζεται ότι, μεταξύ άλλων, ο Ε. Τουσαίν είναι, επίσης, πρόεδρος της Επιτροπής για τη Διαγραφή του Χρέους των Χωρών του Τρίτου Κόσμου (Comité pour l’annulation de la dette du Tiers Monde, CADTM) και μέλος της Προεδρικής Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του Χρέους (CAIC) στον Ισημερινό. Έχει έρθει πολλές φορές στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, συμμετείχε στο ντοκυμαντέρ Debtocracy του Άρη Χατζηστεφάνου, και πρωτοστατεί στις προσπάθειες δημιουργίας Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του ελληνικού χρέους.
 

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣΤΟ periodiko.gr

ΓΚΡΙΝΙΕΣ ΠΑΝΤΟΥ

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ
Tης ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΣΙΟΥΤΗ*
Σοβαρές ενστάσεις για την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση στο θέμα των διοικήσεων των τραπεζών εκφράζουν τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ που δραστηριοποιούνται συνδικαλιστικά στις τράπεζες.
Πριν από λίγες μέρες εξέφρασαν τη διαμαρτυρία τους στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Γιάννη Δραγασάκη,  αρμόδιο για το θέμα των τραπεζών, ενημερώνοντας ταυτόχρονα την Πολιτική Γραμματεία του κόμματος,  αλλά και τον Γιάννη Μηλιό, ως υπεύθυνο της οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ.
Τα συνδικαλιστικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στις τράπεζες επισημαίνουν ότι ως στελέχη της Ριζοσπαστικής Αριστεράς στον τραπεζικό κλάδο αγωνίστηκαν σε δύσκολους χώρους και απέναντι σε εχθρικές διοικήσεις, προκειμένου να περάσει το μήνυμα ελπίδας του ΣΥΡΙΖΑ και στους εργαζόμενους του τομέα αυτού.  Της ελπίδας, που όπως λένε, στη συνείδηση των εργαζομένων στις τράπεζες μεταφράζεται «σε αλλαγές στις διοικήσεις και στη λειτουργία τους, που συνάδουν με την άσκηση των δικαιωμάτων του δημοσίου σε αυτές, ώστε ο κλάδος να αποτελέσει τον κομβικό μοχλό στην τιτάνια προσπάθεια που απαιτείται για την παραγωγική ανασυγκρότηση και την οικονομική ανόρθωση της χώρας, με τους όρους που τίθενται από το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ».

Σε επιστολή τους προς τον Γ.Δραγασάκη τονίζουν ότι ο χώρος των τραπεζών αποτελεί το κλειδί για την οικονομία αλλά και για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής που έχει εξαγγείλει ο ΣΥΡΙΖΑ μέσω του προγράμματος για την σεισάχθεια.
«Απευθυνόμαστε σε σένα» του γράφουν «για να εκθέσουμε την ανησυχία που προκάλεσαν  οι πρώτες σχετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης». Ως τέτοιες αναφέρουν χαρακτηριστικά και ονομαστικά τις αλλαγές στην Eurobank με την τοποθέτηση των Καραμούζη και Καραβία που προκάλεσαν αναστάτωση, τόσο στους συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ όσο και σε μεγάλη μερίδα τραπεζοϋπαλλήλων, όπως επισημαίνουν.
Εκφράζουν μάλιστα την ανησυχία ότι «Η απόφαση αυτή συνδέθηκε και με την έλλειψη διάθεσης να συγκρουστούμε με κατεστημένα συμφέροντα όχι μόνο των σημερινών μετόχων αλλά και του πλέγματος Λάτση, που έχει μετακομίσει στην ΕΤΕ,  αλλά προσπαθεί να διατηρήσει τους θύλακες του στην Eurobank».
Αναφέρουν  επίσης ότι δεν μπορούν να παραβλέψουν πως  «ο Καραμούζης είναι από τους βασικούς υπεύθυνους της καταστροφικής πορείας της τράπεζας την περασμένη δεκαετία», ούτε ότι ο Καραβίας χλεύαζε ανοιχτά το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ .
Σε αντίθεση πάντως με την απογοήτευση που προκάλεσε στους συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ η τοποθέτηση των συγκεκριμένων τραπεζικών μεγαλοστελεχών  που υπηρέτησαν πολιτικές αντίθετες με αυτές που θέλει να υπηρετήσει ο ΣΥΡΙΖΑ,  η κίνηση αυτή, όπως αναφέρουν, προκάλεσε ενθουσιασμό στο εργοδοτικό σωματείο.
Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στον τραπεζικό τομέα παραμένουν ανήσυχα και προσπαθούν να λάβουν ικανοποιητικές απαντήσεις, διατηρώντας πάντα χαμηλούς  τόνους.
*Πηγή : www.thepressproject.gr

Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2015

Οι 50 αποχρώσεις μιας συμφωνίας γκρι

Του ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΗ




1. Η συμφωνία είναι ετεροβαρής και συνιστά υποχώρηση. Δεν υπάρχουν περιθώρια σκληρής διαπραγμάτευσης εντός μας τακτικής που απομακρύνεται από το «καμία θυσία για τα ευρώ».

1.β. Όχι τυχαία, ο Π. Κρούγκμαν αναρωτήθηκε «Τι περιθώρια κινήσεων έχει μια ελληνική κυβέρνηση, εάν δεν είναι προετοιμασμένη να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη;»

2. Τα «κέρδη» από τη συμφωνία είναι λίγα. Το σημαντικότερο κέρδος είναι ο χρόνος που κερδίζει η κυβέρνηση. Και στη πολιτική και στην οικονομία ο χρόνος κοστίζει ακριβά.


2.β Το ερώτημα είναι εάν, πώς, σε ποια κατεύθυνση θα αξιοποιηθεί αυτός ο χρόνος.

3. Κεντρικό σημείο της παράτασης είναι η ρητή αποδοχή όλων των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας. Η επιστολή του Υπ. Οικονομικών, που αναφέρεται σε νέο Συμβόλαιο για την Ανάκαμψη και την Ανάπτυξη, και εποπτεία στο πλαίσιο της ΕΕ και της ΕΚΤ δείχνει ένα προσανατολισμό.

3.β. Είναι στοίχημα για την ελληνική αριστερά, μέσω των κοινωνικών αγώνων, αυτό το «βήμα πίσω» να γίνει «δύο βήματα μπροστά»

4. Σε αυτό το διάστημα
ουσιαστικά η κυβέρνηση θα διαπραγματεύετα, για μία νέα δανειακή σύμβαση ενώ θα μπει στο τραπέζι και το θέμα του χρέους. Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί με την παράταση, με Αγγλικό Δίκαιο, να πληρώσει το χρέος στους δανειστές. Μόνο το 2015 θα πρέπει να καταβληθούν για τόκους και χρεολύσια πάνω από 22 δισ. ευρώ. (…ο λεγόμενος και λιτός βίος).

4.β Ακόμη όμως και το ιερό παράδειγμα του Αγίου Ονουφρίου μαζί με τα πιο εξωφρενικά πλεονάσματα δεν θα αρκούν για την εξυπηρέτηση του χρέους.

5. Η χρεομηχανή θα εργάζεται στο full και η χώρα θα συνεχίσει να αποτελεί μια αποικία χρέους, με ότι αυτό συνεπάγεται πολιτικά και οικονομικά.

5.β Η παράταση ουσιαστικά ακυρώνει μεγάλο μέρος του προγράμματος της κυβέρνησης, που θα περιοριστεί στα απολύτως βασικά, χωρίς να μπορέσει να αντιστρέψει την κατάσταση βαθειάς ύφεσης της ελληνικής οικονομίας. Τι τελικά θα υλοποιηθεί από το κυβερνητικό πρόγραμμα δεν είναι θέμα κάποιας ηθικού τύπου «συνέπειας». Χωρίς την υλοποίηση του, ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να ηττηθεί σαν τον Ανταίο, αποκομμένος από το λαό.

6. Η «σκληρή» στάση των Βρυξελλών δείχνει ότι για την Ε.Ε. το ζητούμενο είναι πολιτικοοικονομικό: η κατάργηση κάθε έννοιας λαϊκής κυριαρχίας και η ταυτόχρονη επιβολή ενός συγκεκριμένου μοντέλου ακραίου νεοφιλελευθερισμού.

6.β. Κατέρρευσε όλη η επιχειρηματολογία για τη δυνατότητα ανατροπής της λιτότητας εντός ευρωζώνης, διαχωρισμού δανειακής σύμβασης και Μνημονίων, λύσης τύπου "συμφωνίας του Λονδίνου".

7. Μετά την πρόσκαιρη «συμφωνία - γέφυρα» (με τις ανάλογες φραστικές ακροβασίες) η Ε.Ε. θα συνεχίσει τη σκληρή γραμμή.

7.β Η Γερμανία είναι ένα ποντίκι που βρυχάται. Το Greek exit θα μετατραπεί σε εφιάλτη καθώς τα κερδοσκοπικά κεφάλαια του αμερικανικού χρηματοοικονομικού τομέα θα απειλήσουν την ευρωζώνη με κατάρρευση.

Παράλληλα το Μάιο οι εκλογές στη Βρετανία θα αναδείξουν τους ευρωσκεπτικιστές σε δεύτερη δύναμη με 25%, ενώ το φθινόπωρο έρχεται η σειρά της Ιβηρικής. Ο χρόνος που κέρδισε η κυβέρνηση μπορεί να αξιοποιηθεί σε επίπεδο διεθνών συσχετισμών.

8. Η κυβέρνηση έχει ξεκάθαρη λαϊκή εντολή ρήξης. Και εφαρμογής ενός προοδευτικού αντιμνημονιακού προγράμματος.

8.β. Μετά τη γέφυρα, 3 δρόμοι:

α) νέο δάνειο από τους δανειστές.

β) έξοδος στις αγορές για δανεισμό, (πρακτικά αδύνατη).

γ) στάση πληρωμών, διαγραφή χρέους και οικονομική και πολιτική εργαλειοθήκη κατασκευασμένη για τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι των πιστωτών με βάση ένα καλά μελετημένο σχέδιο και λαϊκή στήριξη και εντολή.

8.γ. Μπορεί ενισχυτικά να αξιοποιηθεί το αίτημα να προσφύγει η αριστερά και πάλι στο λαό είτε με Δημοψήφισμα είτε ακόμα και εκλογές.

9. Όσοι ονειρευτήκαν μια ήρεμη διαχειριστική σεζόν ήδη μετανιώνουν. Το επόμενο διάστημα θα είναι ένα ανοιχτό πεδίο συγκρούσεων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της ελληνικής κοινωνίας.

9.β. Αναχωρητισμός και λεκτικός-άνωθεν-διδακτισμός δεν είναι αριστερή στάση.
Μέσα στη κίνηση των κοινωνικών υποκειμένων, παλεύοντας με τις αυταπάτες και τις απάτες, θα χαραχτούν οι κόκκινες γραμμές των λαϊκών αναγκών.

10. (Από το γκρι στο κόκκινο) … Η υπεράσπισή τους θα είναι βασικό καθήκον της περιόδου που ανοίγεται. Και ο άξονας που θα κριθεί το παρόν και το μέλλον της ελληνικής αριστεράς αλλά και της χώρας.

Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2015

ΠΗΓΗ:
http://iskra.gr/