Translate

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΩΝ...

Metron Analysis

Στους Νηογνώμονες του ΣΑΜΙΝΑ και δεκάδων ναυαγίων μεταφέρει η κυβέρνηση τις αρμοδιότητες ελέγχου πλοίων

Δώρο των ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ στις Α.Ε. που ευθύνονται για εκατοντάδες θύματα.
Η Οικολογική καταστροφή του ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΙΙ σαν πρόσχημα για ένα τεράστιο Πολιτικό και Οικονομικό Σκάνδαλο.
Σε έκτακτη σύσκεψη που έγινε στο Μαξίμου, ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε εντολή για «την άμεση μεταφορά της αρμοδιότητας ελέγχου και επιθεωρήσεων πλοίων, από τον Κλάδο Επιθεώρησης εμπορικών πλοίων στους Νηογνώμονες, για την έκδοση πιστοποιητικών αξιοπλοΐας»!
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, εκμεταλλευόμενη την οικολογική καταστροφή του ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ έρχεται να διαλύσει τον Κλάδο της Επιθεώρησης Εμπορικών Πλοίων (ΚΕΕΠ) του υπουργείου Ναυτιλίας. Καταργεί τον μοναδικό κρατικό μηχανισμό ελέγχου των πλοίων, ενώ θα έπρεπε να τον ενισχύσει, εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή στους ελέγχους των εκπροσώπων των ναυτεργατών, πρόταση που προβάλλει το ναυτεργατικό κίνημα, για να περιοριστούν τα όποια «στεγανά» και οι διασυνδέσεις με τους εφοπλιστές.
Μόνο που, παρά τη προσπάθεια που καταβάλουν τα επικοινωνιακά «παπαγαλάκια» τα κυβέρνησης αλλά και της αντιπολίτευσης (καθώς στα κρίσιμα ζητήματα λειτουργούν ενιαία), η αλήθεια είναι άλλη.
Η απόφαση για την ιδιωτικοποίηση του ελέγχου είχε ήδη παρθεί από το Μάιο. Και αποτελεί δώρο στις Α.Ε. που ευθύνονται για δεκάδες ναυάγια ελληνικών πλοίων. Και εκατοντάδες θύματα.
Το Μάιο του 2017 ένα χρόνιο ζητούμενο (από το 2004) του μεγάλου εφοπλιστικού κεφαλαίου, «πέρασε» από την Ολομέλεια της Βουλής. Ήταν το νομοσχέδιο του υπουργείου Ναυτιλίας το οποίο αφορούσε την εγκατάσταση στα πλοία των νέων συστημάτων της «διαχείρισης έρματος και ιζημάτων», σύμφωνα με τις προδιαγραφές και προϋποθέσεις που έθετε η σχετική Διεθνής Σύμβαση του 2004 (BWMC 2004).
Στο άρθρο 9, του νομοσχεδίου επιβεβαιώθηκε η εκχώρηση των δικαιωμάτων επιθεώρησης πλοίων από τον Κλάδο Επιθεώρησης του υπουργείου Ναυτιλίας σε μεγάλους ιδιωτικούς οργανισμούς.
Όπως για παράδειγμα τον ιδιωτικό οργανισμό «Ελληνικός Νηογνώμονας», ο οποίος είναι καταδικασμένος για πολύνεκρα ναυάγια, αφού με τα πιστοποιητικά αξιοπλοΐας του στα συρτάρια τους, ναυάγησε το ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ με 82 νεκρούς ή το ΔΥΣΤΟΣ με 20 νεκρούς.
Στη περίπτωση του ΔΥΣΤΟΣ ο εισαγγελέας είχε ζητήσει τη καταδίκη για τα δύο ανώτερα στελέχη του «Ελληνικού Νηογνώμονα», Δ. Μελισσινό και Τ. Λυσιμάχου, εκτιμώντας ότι με τη στάση τους «βοηθούσαν» στη χορήγηση πιστοποιητικών κλάσης του πλοίου, χωρίς να έχουν πραγματοποιηθεί οι αντίστοιχες επιθεωρήσεις. Μεταξύ των κατηγορουμένων ήταν και ο τότε πρόεδρος του «Ελληνικού Νηογνώμονα», Π. Παναγόπουλος, για ηθική αυτουργία στην έκδοση ψευδών βεβαιώσεων που χορήγησε ο Ελληνικός Νηογνώμονας στο πλοίο ένα χρόνο πριν από το ναυάγιο.
Στη περίπτωση του ΣΑΜΙΝΑ η Πανελλήνια Ένωση Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΜΕΝ) κατέθεσε στοιχεία για 17 ναυάγια πλοίων που ήλεγχε ο Ελληνικός Νηογνώμονας τα οποία καταδείκνυαν ότι τα πλοία αυτά δεν ήταν αξιόπλοα.
Και για όσους νομίζουν ότι αυτό αφορά μόνο τις ελληνικές Α.Ε. Το κρουαζιερόπλοιο «SEA DIAMOND» που ακόμα ρυπαίνει τη θάλασσα της Σαντορίνης και αγνοούνται 2 επιβάτες, ναυάγησε έχοντας πιστοποιητικά αξιοπλοΐας από το Νορβηγικό Νηογνώμονα.
Ανδρέας Ζαφείρης

Το δικαίωμα στην τεμπελιά

Το δικαίωμα στην τεμπελιά είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Παραδόξως, δεν συμπεριλαμβάνεται στη λίστα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, παρά το γεγονός πως όλοι οι κοινωνικοί αγώνες γίνονται για να έχει ο άνθρωπος στη διάθεσή του περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Δηλαδή, να μπορεί να είναι περισσότερο τεμπέλης.
Επιπροσθέτως, το δικαίωμα στην τεμπελιά είναι ουσιώδες μαρξιστικό δόγμα. Έγιανα φανατικός μαρξιστής από τότε που διάβασα το “Δικαίωμα στην τεμπελιά” του Πωλ Λαφάργκ, γαμπρού του Μαρξ. Άλλωστε η δουλειά διαφέρει απ’ τη δουλεία μόνο κατά ένα τόνο. Το σύνθημα, λοιπόν, “χαρά και εργασία” είναι είτε για προσκόπους, είτε για ηλίθιους. Εκτός κι αν αναφερόμαστε στην εργασία που κάνει κανείς ελεύθερα και αβίαστα, σε χρόνο που επιλέγει αυτός χωρίς την επιτήρηση του ξυπνητηριού που κρέμεται πάνω απ’ το κεφάλι σα δαμόκλεια σπάθη, που μας αποκεφαλίζει κάθε μέρα πλην Κυριακών και εορτών.
Προσωπικά προτιμώ την πείνα από το ξυπνητήρι (που λέει ο λόγος). Και πάντα αναρωτιόμουν πώς διάολο γίνεται και οι κομουνιστές άρχοντες επαινούν τόσο εμφατικά την εργασία. Και πάντα έβρισκα πολύ λογικό που στη Ρωσία δεν αγαπούν την εργασία. Οι μάζες κατανοούν αυτομάτως την αξία και τη σημασία της τεμπελιάς. Ο Μαρξ άλλωστε δεν ήταν που είπε πως ο άνθρωπος πρέπει να ξεφύγει κάποτε από τη δουλεία της δουλειάς? Ε αυτό έγινε στη Σοβ. ένωση. Οι μάζες ξέφυγαν απ’ τη δουλεία της δουλειάς. Λίγο πρόωρα πάντως, γιατί ο Μαρξ διευκρινίζει πως αυτό θα γίνει δυνατό μόνο μέσα απ΄τη δουλειά. Αφού δηλαδή δουλέψουμε τόσο, όσο χρειάζεται για να εμφανιστεί η εντελώς αναγκαία στον κομουνισμό κοινωνία της αφθονίας.
Ωστόσο, άλλο πράγμα είναι η εργασία κι άλλο η “σοσιαλιστική εργασία”. Η σοσιαλιστική εργασία είναι μια εφεύρεση του Στάλιν, που βοηθάει στο να ξεπεραστεί μια θεωρητική δυσκολία: Ο Μαρξ ονειρεύεται τη μακάρια εποχή κατά την οποία ο καθένας θα παράγει κατά τις δυνάμεις του και θα αμείβεται κατά τις ανάγκες του. Κατά τις δυνάμεις μου σημαίνει χωρίς ζόρισμα. Κατά τις ανάγκες μου σημαίνει χωρίς πολλές και κυρίως χωρίς ηλίθιες ανάγκες. Κι ένας που αγαπάει τα βιβλία δεν έχει ούτε πολλές ούτε ηλίθιες ανάγκες. Συνεπώς, ο διανοούμενος είναι κομουνιστής ακόμα κι αν δεν το ξέρει. Άρα ο κομουνισμός θα εγκαθιδρυθεί αυτομάτως όταν όλοι αγαπήσουν το βιβλίο. Κι όταν γυμνάσουν τον κώλο τους τόσο, όσο χρειάζεται για να μπορούν να κάθονται και σε καρέκλα που δεν είναι της ταβέρνας. Οι κοσμικοί κι οι ταβερνόβιοι δεν έχουν τις προϋποθέσεις να γίνουν κομουνιστές.
Η σοσιαλιστική εργασία λοιπόν, ουδόλως διαφέρει απ΄την καπιταλιστική εργασία. Απλώς, οι πονηροί έβαλαν το επίθετο σοσιαλιστική μπροστά για να κάνουν ανεκτή την δια της εργασίας εκμετάλλευση στο όνομα του χωρίς εκμετάλλευση καλύτερου κόσμου που όλο κινάει νάρθει κι όλο μένει στο δρόμο από λάστιχο. Όσο για τον σταχανοβισμό, αυτόν άστον καλύτερα να πάει στο διάολο. Πιο σατανική και πιο αντιμαρξιστική εφεύρεση θα ήταν αδύνατο να υπάρξει. (…).
Βασίλης Ραφαηλίδης – Το δικαίωμα στην τεμπελιά  - Μνημόσυνο για έναν ημιτελή θάνατο

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Στην άβυσσο του σκότους της Ιστορίας


Οι στρατιωτικές ήττες ωχριούν μπροστά στις ήττες της Σκέψης και των Ιδεών…
Στις στρατιωτικές ήττες έχεις επίγνωση της ήττας σου. Δηλαδή η Σκέψη σου παραμένει «όρθια», οι Ιδέες σου παραμένουν σε «λειτουργία», η Συνείδησή σου δεν έχει αποσαθρωθεί…
Στις ήττες της Σκέψης και των Ιδεών τα πάντα έχουν ισοπεδωθεί. Δεν έχεις, ούτε στο ελάχιστο, συνείδηση της ήττας σου…

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΡΟΣ ΤΙ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ;

Ενισχύεται με παθολόγο, παιδίατρο, καρδιολόγο & μικροβιολόγο το Κέντρο Υγείας Πάρου

Με αφορμή το διορισμό τριών γιατρών (παιδιάτρου, καρδιολόγου, παθολόγου) στο Κέντρο Υγείας Πάρου, ξέσπασε αίφνης επιδημία πανηγυρισμών σε όλα ανεξαιρέτως τα τοπικά ΜΜΕ και μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Θα μου πείτε συνηθισμένα πράγματα σ΄αυτόν εδώ τον τόπο...
Αναρωτιέμαι όμως ρε φιλαράκια, αν κάθε φορά που πλησιάζουμε στο καταβασανισμένο αυτονόητο (που εν προκειμένω δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από ένα πλήρες σύστημα παροχής υπηρεσιών υγείας) και μάλιστα σε μίζερο κι ελλειμματικό αυτονόητο, γιατί θα πρέπει να πανηγυρίζουμε;
Το λιγότερο που επιφέρει τέτοιου είδους αντιμετώπιση, είναι ένα σφοδρό πλήγμα στην αξιοπρέπεια, που δυστυχώς στα μνημονιακά χρόνια έχει απολεσθεί εξίσου σε εθνικό και τοπικό επίπεδο, οπότε βολευόμαστε και με ξεροκόμματα που εν τη μεγαλοθυμία τους μας πετάνε κατά καιρούς...
Αφήστε που σοφότερο είναι να υπάρχει λιγότερη πρεμούρα και περισσότερη υπομονή μέχρι να στεριώσουν οι εν λόγω γιατροί στο νησί και μετά βλέπουμε... 


«Ανάπτυξη»: Για ποιόν;

«Σωτηρία». «Μεταρρυθμίσεις». «Ανάπτυξη». Και εσχάτως: «Επενδύσεις». Για χρόνια οι λέξεις αυτές κλίνονται καθημερινά σε όλες τις πτώσεις από τους επαϊοντες της «σωτηρίας» μας.
Μόνο που είναι προφανές ότι στο πλαίσιο της διαρκούς αποκολοκύνθωσης λέξεων και εννοιών, τα ίδια λόγια – για να παραφράσουμε τον ποιητή – δεν έχουν το ίδιο βάρος σ’ όλες τις καρδιές και σ’ όλα τα χείλη.
Προδήλως η ακολουθούμενη πολιτική ήταν «σωτήρια». Αλλά για ποιόν; Για τις τράπεζες και όσους προκάλεσαν την κρίση, σίγουρα. Για τους μισθωτούς, όμως;
Όντως αυτά τα χρόνια έγιναν «μεταρρυθμίσεις». Προς όφελος ποιού, όμως; Του εργάτη που είδε τον βασικό του μισθό να κατρακυλάει στα 480 ευρώ και τον ΕΝΦΙΑ να τον πνίγει; Η’ προς όφελος της πολυεθνικής που απαλλάχτηκε από τα «περιττά» (για την ίδια) εργασιακά δικαιώματα και του fundπου πλέον θα αρπάζει σπίτια και ηλεκτρονικώς από τον λεηλατημένο και τρισχαρατσωμένο;
Μιλούν για «ανάπτυξη» και για «επενδύσεις». Τι ωραία! Αλλά δεν μας λένε: «Επενδύσεις» προς όφελος ποιού; Και άρα «ανάπτυξη» για ποιόν;
Τι ακριβώς θα «αναπτύξουν» οι 125.000 νέοι με μηνιάτικο 100 ευρώ και οι άλλες 600.000 απασχολούμενοι με τα 380 ευρώ το μήνα;
Κι από πότε, αλήθεια, η εκποίηση πλουτοπαραγωγικών πηγών και η άσκηση της «τέχνης του επιχειρείν» με προϋπόθεση τον εργασιακό μεσαίωνα είναι «επένδυση» και όχι ξεπούλημα και ειλωτεία;
«Για ποιόν», λοιπόν. Αυτό είναι το ερώτημα. Και η απάντηση, μαζί.
Nίκος Μπογιόπουλος
*Πηγή: Εφημερίδα Real News 17/9/2017

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

ΚΑΤΑΔΥΤΙΚΑ ΠΑΡΚΑ;

Αποτέλεσμα εικόνας για καταδυτικα παρκα εικονα
Σε ένα νησί όπου η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος σε στεριά και θάλασσα επιτείνεται λόγω "τουριστικής ανάπτυξης".
Σε ένα νησί όπου σιγά-σιγά χάνεται κάθε ίχνος -ακόμα και για τα προσχήματα- οικολογικής ευαισθησίας των πάντων (πολιτών, διοικούντων, συλ. φορέων, επισκεπτών).
Το μόνο που δεν περίμενα να ακούσω ήταν η ανακοίνωση δημιουργίας καταδυτικού πάρκου!

ΠΕΡΙ ΙΣΟΤΗΤΑΣ


Τελικά τι κρύβεται πίσω από τη βύθιση του Αγία Ζώνη;

Παρατηρώ ότι πάσχουμε από έναν επικίνδυνο μιθριδατισμό ως πολίτες. Έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε απολύτως φυσιολογικό το τερατώδες. Έχουμε συνηθίσει το κράτος να είναι μπάχαλο και έρμαιο της πιο απόλυτης αυθαιρεσίας και διαπλοκής με κάθε λογής αρπακτικά.
Έχουμε εθιστεί στο γεγονός ότι μας κυβερνάνε κατ’ επάγγελμα απατεώνες κι έχουμε επίσης εθιστεί ότι σ’ αυτόν τον τόπο δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Κι αυτός ο μιθριδατισμός μας οδηγεί στην αδράνεια, την αδιαφορία, στο «ωχ, αδερφέ, έτσι ήταν και έτσι θα είναι πάντα». Η μόνιμη δικαιολογία του φιλοτομαριστή.
Με δεδομένο αυτόν τον μιθριδατισμό, το γεγονός ότι υπάρχουμε ακόμη και δεν έχουμε εξαφανιστεί ως «είδος» από τον χάρτη της υφηλίου, είναι ιστορικά πρωτοφανές. Ίσως η εξήγησή του να ανάγεται στη σφαίρα της μεταφυσικής.
Ας δούμε για παράδειγμα την περίπτωση της βύθισης του Αγία Ζώνη. Η οικολογική ζημιά είναι αληθινά τεράστια. Και στ’ αλήθεια το να περιμένει κανείς αποκατάσταση αυτής της ζημιάς, τουλάχιστον στο άμεσο ορατό μέλλον, είναι σαν να πάσχει από καρκίνο σε προχωρημένο στάδιο και να ελπίζει στην αυτοίαση.

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

KI OΜΩΣ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΟΝ ΕΒΓΑΛΑΝ ΑΧΡΗΣΤΟ...

Αναδημοσιεύω από το ιστολόγιο του Κ. Αργουζή κείμενο που σχετίζεται με το ναυάγιο του "Ποσειδώνα" και την επιτυχή αντιμετώπιση που υπήρξε από την υπό την ηγεσία του δημοτική αρχή. 

Κάποιοι καλοθελητές στο βωμό ιδιοτέλειας και ταπεινών σκοπιμοτήτων λίγα χρόνια μετά τον πέταξαν στον κάλαθο των αχρήστων.

Οι συγκρίσεις  με τα όσα λουζόμαστε στις μέρες μας δικές σας...

 

 

 

Με αφορμή τη μεγάλη ρύπανση στο Σαρωνικό

Με αφορμή τη μεγάλη ρύπανση στο Σαρωνικό, εξαιτίας του ναυαγίου του «Αγία Ζώνη», χρήσιμο είναι να θυμηθούμε , πώς η Πάρος κατάφερε να προστατεύσει τον κόλπο της Παροικιάς από μεγάλη ρύπανση τον Απρίλιο του 1996, όταν ναυάγησε ο «Ποσειδώνας» με πάνω από 200 τόνους καύσιμα στις δεξαμενές του.
Το πλοίο βυθίστηκε στις 4.45  το πρωί και στις 6 π.μ. συγκάλεσα δημοτικό συμβούλιο, το οποίο κήρυξε το νησί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.  Λίγο μετά με επισκέφτηκε ο αείμνηστος Γιώργος Μπίσμπας, άριστος γνώστης στη διαχείριση προβλημάτων που σχετίζονται με θαλάσσιες ρυπάνσεις που προκαλούνται από ναυάγια.
Ήταν ένα από τα αντικείμενα που είχε ασχοληθεί στο Λονδίνο, όπου εργάζονταν ως σύμβουλος μεγάλων ναυτιλιακών εταιρειών.
Μου είχε πει τότε, ότι η διαρροή καυσίμων από το πλοίο θα αρχίσει έπειτα από 48 ώρες και ότι μέχρι τότε θα πρέπει να γίνουν οι πρώτες κρίσιμες κινήσεις: να απλωθούν αμέσως φράγματα, να έλθει στο νησί ο διαχωριστήρας, το πλοίο που αντλεί από τη θάλασσα καύσιμα και να αρχίσει αμέσως η απάντληση των καυσίμων από τις δεξαμενές.
Τα αρπακτικά που έφτασαν στο νησί (διάβαζε εταιρείες απορρύπανσης) με βρήκαν διαβασμένο και έτσι δεν μπόρεσαν να κάνουν τα δικά τους.

Η Πάρος χρωστά πολλά στο Γιώργο Μπίσμπα και σε ένα σπουδαίο αξιωματικό του Λιμενικού Σώματος, τον Πέτρο  Κοντόπουλο, που υπηρετούσε τότε στη Διεύθυνση Θαλασσίου Περιβάλλοντος του ΥΕΝ.
Κώστας Αργουζής
 
 

«Νάτος, νάτος, ο πρωθυπουργός!»

Είδατε τι σημαίνει να έχεις εκατομμύρια από χορηγίες από κράτος, τράπεζες και πολυεθνικές σαν την Siemens; Όταν έχεις χρήμα, τότε έχεις και τους κατάλληλους σκηνοθέτες να σου στήνουν το σκηνικό για να συνεντευξιαστείς. Να σου φέρουν το κοινό, επιλεγμένο έναν προς έναν, ώστε να μην χρειαστεί μηχάνημα χειροκροτημάτων. Και φυσικά να σου εξασφαλίσουν ότι οι δημοσιογράφοι δεν θα θέσουν κανένα δύσκολο ερώτημα που εκθέτει τον μέλλοντα πρωθυπουργό!
Τα πάντα για την εικόνα και κυρίως για εκείνους που εναποθέτουν την τύχη τους στα χέρια του εκάστοτε επαγγελματία απατεώνα θα του εμφανίσουν τα κανάλια με λαμέ χρώματα. Και προς Θεού! Ούτε ερωτήσεις από ελεύθερο κοινό, ούτε καν επαφή. Θέλετε να αντιληφθεί ο απλός κόσμος περί τίνος τενεκέ ξεγάνωτου πρόκειται;
Έτσι οι καλοί μας δημοσιογράφοι ξέχασαν να ρωτήσουν τον κ. Μητσοτάκη για την εμπλοκή του με τη Siemens. Τη θυμάστε; Είναι μια υπόθεση με δις μίζες στους πολιτικούς και τα κόμματα. Ίσως το μεγαλύτερο σκάνδαλο πολιτικής μίζας στη μεταπολεμική Ελλάδα. Μια υπόθεση που υποτίθεται ότι βρίσκεται ακόμη στη δικαιοσύνη και δεν έχει τελειώσει. Τυπικά. O κ. Μητσοτάκης όχι μόνο βρέθηκε να του χαρίζει οικοσκευές η Siemens, αλλά έχει καταγγελθεί ο ίδιος, η οικογένειά του και το κόμμα του στον εισαγγελέα για χρηματοδοτήσεις από την πολυεθνική. Κινητά, handsfree, κουπόνια βενζίνης κι ένα σωρό άλλα.

ΠΑΝΤΟΤΙΝΟΣ ΜΑΝΟΣ


Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

15 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ: ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΜΑΛΑΚΕΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΓΥΡΩ ΜΑΣ

Τα «μπουκαλάκια» του ΝΑΤΟ που δικαιολόγησαν τον Πόλεμο κατά του Ιράκ και άλλαξαν τη ροή της ιστορίας




Υπάρχουν γεγονότα που μένουν «καρφωμένα» στο μυαλό για χρόνια, που βασανίζουν τη σκέψη και ζητούν τη δικαίωση της δημοσιότητας. Αναφέρομαι, σε μία έκτακτη και άτυπη Σύνοδο των Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ, την οποία και παρακολούθησα ως διαπιστευμένος στρατιωτικός συντάκτης. Μία υπουργική Σύνοδος, που κατά την άποψή μου άλλαξε την ροή της παγκόσμιας Ιστορίας.
ΒΑΡΣΟΒΙΑ 22-25 Σεπτεμβρίου 2002, Σύνοδος Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ. Καλύπτω δημοσιογραφικά, για τον Δημοτικό Ρ/Σ «ΑΘΗΝΑ 984» τις εργασίες της Συνόδου.
Πρώτη μέρα, «κλειστή» 6ωρη ενημέρωση των Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ (την Ελλάδα εκπροσωπούσε ο τότε ΥΠΕΘΑ Γιάννος Παπαντωνίου), από τον αμερικανό υπουργό Ντ. Ράμσφελντ και στελέχη της CIA. Μόλις επιτέλους τέλειωσε η «ενημέρωση» και αποχωρούσαν οι Υπουργοί, πλησίασα τον Γ. Παπαντωνίου και τον ρώτησα, «τι έλεγε τόση ώρα ο αμερικανός;». Ο Γ. Παπαντωνίου ήταν κάτωχρος, τρομοκρατημένος, με κοιτούσε με ένα ύφος απλανές και μου απάντησε ψιθυριστά. «Το ΙΡΑΚ , ο Σανταμ Χουσείν, διαθέτει φοβερά χημικά όπλα και θα τα χρησιμοποιήσει να καταστρέψει χώρες του ΝΑΤΟ. Οι αμερικανοί δεν αστειεύονται. Πάμε για Πόλεμο» (δήλωση που μετέδωσα αμέσως από το Δημοτικό ραδιόφωνο της Αθήνας, αλλά μάλλον πέρασε απαρατήρητη!). Δίπλα του, ο Διευθυντής Ενημέρωσης του ΥΠΕΘΑ δημοσιογράφος Περικλής Λουκόπουλος, παρακολουθούσε εμβρόντητος τις «αμήχανες» δηλώσεις του μάλλον πανικόβλητου Υπουργού Άμυνας.
Έκανα το αυτονόητο, βρήκα συμβούλους υπουργών που μετείχαν σε αυτή τη πολύ σημαντική άτυπη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, για να πληροφορηθώ, όσο φυσικά είναι αυτό εφικτό, τι ακριβώς είπαν οι αμερικανοί για το Ιράκ.
Συζητώντας με συμβούλους των Υπουργών που παρευρίσκονταν στη Συνεδρίαση, μου αποκάλυψαν ότι οι Υπουργοί της Συμμαχίας παρακολούθησαν έκπληκτοι πράκτορες της CIA, να παρουσιάζουν κάτι μικρούς δοκιμαστικούς σωλήνες και μπουκαλάκια, που υποτίθεται, ότι περιείχαν δείγματα από το χημικά και βιολογικά όπλα μαζικής καταστροφής του Ιράκ. Οι υπουργοί, ο ένας μετά τον άλλο έπαιρναν τα μπουκαλάκια με το υγρό στα χέρια τους τα κουνούσαν πέρα-δωθε , κίνηση χωρίς νόημα και μετά το έδιναν στον άλλο , ώστε να περάσουν από τα χέρια όλων όσοι συμμετείχαν σε αυτή την ιστορική Υπουργική Σύνοδο, χωρίς κανείς να καταλαβαίνει τι κάνει και γιατί! Στη συνέχεια πήρε το λόγο ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Ντόναλντ Ράμσφελντ και είπε ότι οι ΗΠΑ έχουν αποφασίσει να εισβάλουν στο Ιράκ, ανεξάρτητα από την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ο αμερικανός Υπουργός Άμυνας ενημέρωσε τους ομολόγους στο ΝΑΤΟ, ότι η κυβέρνησή του έχει αποφασίσει να υιοθετήσει το δόγμα του προληπτικού στρατιωτικού χτυπήματος, προκειμένου να κατοχυρωθούν τα Στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ, σε οποιαδήποτε περιοχή του Πλανήτη απειληθούν. Το δόγμα αυτό είχε επεξεργαστεί ο Ρίτσαρντ Περλ, ο επονομαζόμενος και «Πρίγκηπας του Σκότους», βασικός παράγοντας της ομάδας των νεοσυντηρητικών που επηρέαζαν αποφασιστικά την Κυβέρνηση Μπους.
Η στρατιωτική επιχείρηση, των αμερικανο-βρετανικών στρατευμάτων κατά του Ιράκ άρχισε στις 20 Μαρτίου 2003, με εντολές, από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους και από τον Πρωθυπουργό της Βρετανίας Τόνι Μπλερ , με στόχο την ανατροπή του τότε ηγέτη του Ιράκ Σαντάμ Χουσεΐν και με πρόσχημα την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και την εξουδετέρωση των όπλων μαζικής καταστροφής του διαθέτει το Ιράκ, χωρίς να υπάρχει έγκριση του Σ.Α. του ΟΗΕ. Ένα μήνα μετά, ο ίδιος Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, σε δηλώσεις του, υποστηρίζει ότι είναι πιθανόν να μην βρεθούν τα όπλα μαζικής καταστροφής του Ιράκ!
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία , το κόστος του πολέμου στο Ιράκ είναι τραγικά μεγάλο, ασύλληπτο, παρότι μάλλον μετριοπαθές, υπό την έννοια ότι δεν έχουν ανακοινωθεί τα πραγματικά στοιχεία! Σύμφωνα λοιπόν με τα υπάρχοντα και καταγεγραμμένα στοιχεία, είναι 5.302 οι νεκροί αμερικάνοι στρατιώτες,31.018 τραυματίες αμερικανοί στρατιώτεςκαι 468 νεκροί μισθοφόροι. Επίσης 234.561 καταγεγραμμένοι νεκροί ιρακινοί, ενώ 3.1 εκατομμύρια ιρακινοί εγκατέλειψαν τις εστίες τους. Το συνολικό κόστος του Πολέμου (στρατιωτικές δαπάνες και καταστροφές των υποδομών του Ιράκ ), περίπου 4 τρισεκ. Δολάρια!!
Χρήστος Καπούτσης

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ!!!

Αποτέλεσμα εικόνας για παυλος φυσσας εικονα

Πόσα κρύβουν οι Ελληνες σε φορολογικούς παραδείσους

Νέα έρευνα υπολογίζει τον κρυμμένο πλούτο των χωρών, με την Ελλάδα να βρίσκεται στις πρώτες θέσεις. H γεωγραφική εγγύτητα με την Ελβετία και τα στοιχεία από τα Panama Papers. Η σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
H Eλλάδα βρίσκεται πολύ ψηλά στη λίστα με τις χώρες που ένα μεγάλο μέρος του πλούτου τους είναι κρυμμένο σε φορολογικούς παραδείσους.
Σύμφωνα με νέα έρευνα του Gabriel Zucman που επεξεργάζεται στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS), ο πλούτος των ελληνικών νοικοκυριών που βρίσκεται σε χώρες όπως η Ελβετία και ο Παναμάς αγγίζει τo 40% του ελληνικού ΑΕΠ.
Το ποσοστό αυτό είναι αρκετά υψηλότερο από τον μέσο όρο του 9,8% σε παγκόσμιο επίπεδο και κατατάσσει τη χώρα μας πάνω από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα με ΑΕΠ μεγαλύτερο από 200 δισ. δολάρια.
Yψηλότερα από την Ελλάδα βρίσκονται μόνο τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Βενεζουέλα, η Σαουδική Αραβία, η Ρωσία και η Αργεντινή, ενώ ακολουθούν χώρες όπως η Πορτογαλία, η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία.

Όπως φαίνεται από τον πίνακα, το ποσοστό του offshore πλούτου προς το ΑΕΠ είναι πολύ χαμηλό στις Σκανδιναβικές Χώρες, αυξάνεται περίπου στο 15% στην ηπειρωτική Ευρώπη και αγγίζει το 60% σε χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Μέσης Ανατολής.
Από την έρευνα προκύπτει πως το μέγεθος του offshore πλούτου δεν εξηγείται εύκολα από φορολογικούς και οικονομικούς παράγοντες. Αντίθετα, μεγαλύτερο ρόλο φαίνεται να παίζει η γεωγραφική θέση και η πολιτική σταθερότητα. Οι χώρες που είναι πιο κοντά στην Ελβετία εμφανίζουν μεγαλύτερο offshore πλούτο, όπως και αυτές που έχουν φυσικούς πόρους και βίωσαν πολιτικά σοκ μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
H έρευνα διαπιστώνει επίσης πως μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ υπάρχει ισχυρή συσχέτιση ανάμεσα στο μέγεθος του offshore πλούτου και τον αριθμό των ιδιοκτητών σε εταιρείες-βιτρίνες της παναμέζικης νομικής εταιρείας Mossack Fonseca.
Σημειώνεται ότι η έρευνα του οικονομολόγου κ. Zucman περιορίζεται στις οικονομίες που ξεπερνούν τα 200 δισ. δολάρια, ενώ για λόγους ακρίβειας, οι υπολογισμοί για το ποσοστό του offshore πλούτου ως προς το ΑΕΠ αφορούν το 2007.
Aλέξανδρος Μανωλάτος
*Πηγή: euro2day.gr

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

Θα μείνουν άνεργοι οι εργαζόμενοι, αν φύγει η Eldorado;

eldorado
Ρωτάνε αρκετοί και ορισμένοι καλοπροαίρετα: αν φύγει η Eldorado, τότε τι θα γίνουν οι εργαζόμενοι; Θα μείνουν στον δρόμο;
Όχι, μας λένε στελέχη της Αριστεράς. Δεν πρόκειται και δεν πρέπει κανένας εργαζόμενος να μείνει άνεργος!
Η πρόταση της Αριστεράς είναι να φύγει η Eldorado και την υπόθεση των ορυχείων να την αναλάβει το ελληνικό δημόσιο, όπως στο ελληνικό δημόσιο ανήκαν παλιότερα για μεγάλο διάστημα.
Το ελληνικό δημόσιο, προτείνουν τα στελέχη της Αριστεράς, θα πρέπει, σε διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες της περιοχής και τους κατοίκους της, να διαμορφώσει ένα σχέδιο ανασυγκρότησης και ανάπτυξής της για ολόκληρη την περιοχή.
Στο πλαίσιο αυτού του σχεδίου θα πρέπει να υπάρξει και μια συμφωνία δημοσίου και τοπικών κοινωνιών, ένα είδος αναπτυξιακού και οικολογικού συμβολαίου, για το ποιες εξορυκτικές εργασίες θα μπορούσαν να είναι συμβατές με το περιβάλλον.
Ταυτόχρονα, το σχέδιο αυτό, που θα στηρίζεται σε ενισχυμένες δημόσιες επενδύσεις και ισχυρά κίνητρα για προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων, θα δίνει βάρος στην αναζωογόνηση της πρωτογενούς παραγωγής στην περιοχή, βάρος στην βιοτεχνική δραστηριότητα, στην αλιεία και τις ιχθυοκαλλιέργειες, στον αγροτουρισμό και την τουριστική ανάπτυξη, βασισμένη η τελευταία όσο το δυνατόν στα εγχώρια και τα τοπικά προϊόντα.
Στο πλαίσιο αυτού του σχεδίου ένα μέρος από τους εργαζομένους σήμερα στην Eldorado θα συνεχίσει να εργάζεται, με άλλους όρους και άλλον προσανατολισμό, στην εξόρυξη με ευθύνη του δημοσίου και το άλλο, πολύ μικρό μέρος των εργαζομένων, το οποίο ενδεχομένων δεν θα μπορέσει να απορροφηθεί στη βάση του τοπικού σχεδίου ανάπτυξης, θα πρέπει με εγγύηση του κράτους και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και στη βάση προγραμματικής συμφωνίας, να απασχοληθεί σε χρήσιμες κοινωνικές και κοινωφελείς εργασίες.
Αυτή η πρόταση, που θα πολλαπλασιάσει τις θέσεις εργασίας με πλήρη απασχόληση και αξιοπρεπείς μισθούς, είναι άκρως ρεαλιστική, απαντά στις αγωνίες των κατοίκων για την προστασία της περιοχής τους, αλλά και στο γενικότερο πρόβλημα της υψηλής ανεργίας και της φυγής των νέων από τον Δήμο Αριστοτέλη και τον περίγυρό του.
Δυστυχώς, όμως, οι νεοφιλελεύθερες και εδώ και χρόνια μνημονιακές κυβερνήσεις λειτουργούν ως υπηρετικό προσωπικό της Eldorado και χρησιμοποιούν τις φουσκωμένες προσωρινά σε αριθμό και μονομερώς προσανατολισμένες θέσεις εργασίας στην εταιρεία και τους εργαζομένους της, ως δικαιολογητική βάση για να καταστρέψουν την περιοχή στο όνομα μιας ληστρικής κερδοσκοπίας και μεγάλης αρπαχτής της πολυεθνικής του Καναδά!!!
Άλλωστε «είναι πολλά τα λεφτά Άρη». Η πεισματική επιμονή της Eldorado στην επένδυση της Χαλκιδικής, η οποία παραξενεύει πολλούς, οφείλεται κυρίως στην ύπαρξη ιδιαίτερα πλούσιων, σχεδόν μοναδικών σε μεταλλεύματα κοιτασμάτων.
Στην Ολυμπιάδα υπάρχει πολυμεταλλικό κοίτασμα χρυσού – μολύβδου – ψευδαργύρου – χαλκού που παράγει 4,1 εκατομμύρια ουγγιές χρυσού, καθώς και σημαντική ποσότητα υπολοίπων μετάλλων.
Στις Σκουριές ένα παγκοσμίου κλάσης πορφυριτικό κοίτασμα χρυσού – χαλκού που περιέχει 3,8 εκατομμύρια ουγγιές χρυσού και 776 χιλιάδες τόνους χαλκού.
Θαυμάστε τους.
Κ.Τ
ΥΓ: Η συνδικαλιστική ηγεσία των εργαζομένων στην Eldorado, τόσο στην εταιρεία αυτή καθεαυτή όσο και οι εργολαβικοί, αντί να παριστάνει το «βαποράκι» της καναδέζικης πολυεθνικής και να συνδέει την εργασία όσων αντιπροσωπεύει με την συνέχιση της καταστροφικής παρουσίας της Eldorado στην περιοχή, πράγμα άλλωστε που αποτελεί και χίμαιρα, θα όφειλε να αγωνίζεται και αυτή και οι εργαζόμενοι που την ακολουθούν, για κάτι πολύ διαφορετικό.
Ο αγώνας των εργαζομένων της Eldorado θα όφειλε να έχει πολύ διαφορετικούς στόχους και διαφορετικό προσανατολισμό, που θα εστιάζονται σε ένα πλαίσιο περιβαλλοντικής προστασίας, ανάπτυξης και εργασιακού συμβολαίου στην περιοχή σαν κι αυτό που περιγράψαμε στο σχόλιό μας, χωρίς την ληστρική δραστηριότητα οποιασδήποτε Eldorado.

Και φυσικά «το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο»…

Του Νίκου Μπογιόπουλου
Η Ελλάδα, η μεγαλύτερη εφοπλιστική δύναμη στον κόσμο, η χώρα με τους «οικειοθελώς» φορολογούμενους εφοπλιστές, που η διασωστική της υποδομή σε ό,τι αφορά ναυτικά ατυχήματα εκείνο που κυρίως έχει να επιδείξει είναι η αυτοθυσία, ο αλτρουισμός και η γενναιότητα των παιδιών που συμμετέχουν ως πληρώματα και ως διασώστες σε τέτοιες επιχειρήσεις, παρακολουθεί μια ακόμα καταστροφή γαρνιρισμένη με την γελοιότητα των πολιτικών προϊσταμένων.

Η αμαρτωλή ‘Αγία Ζώνη’ και οι σάπιες αφηγήσεις

Όσο οι πολιτικοί κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους αρνούμενοι να δουν τις ευθύνες τους και τα ρίχνουν ο ένας στον άλλον κι όλοι μαζί στην κοινωνία, τα πράγματα συνεχώς θα χειροτερεύουν.
Πριν από χρόνια, στον Πειραιά του μέτρου όπου μεγάλωσα, άκουγα συχνά την παροιμία “Των φρονίμων ολίγα”, από πολλούς απλούς καθημερινούς ανθρώπους που δεν ήθελαν τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, συχαίνονταν τις κενολογίες και προτιμούσαν πάντα να μιλούν με λίγα λόγια και σταράτα.
Τέτοιες παροιμίες βέβαια δεν είναι του γούστου των πολιτικών που ακόμα κι αν τις έχουν ακούσει δεν τις ενστερνίζονται, καθώς προτιμούν τις μακροσκελείς αφηγήσεις με τις γεμάτες στόμφο φράσεις που εύκολα μπορούν να κρύψουν την ουσία.
Τώρα λόγου χάριν με την τεράστια οικολογική καταστροφή στον Σαρωνικό μετά από την βύθιση του παροπλισμένου εδώ και χρόνια “Αγία Ζώνη ΙΙ” που ξαφνικά το θυμήθηκαν και το τράβηξαν από τη ράδα που σάπιζε για να το ξαναστείλουν σε δρομολόγια και ξαφνικά επίσης, με τη θάλασσα λάδι, απέκτησε τρύπα και βυθίστηκε, οι πολιτικοί λένε πολλά. Επειδή έχουν το χούι όμως ακόμα και τα όποια σωστά λένε τα θέτουν τελικά για συσκότιση της ουσίας.
Σωστά για παράδειγμα ο πρόεδρος της ΝΔ έθεσε το ερώτημα “ποιος έκρινε ότι το πλοίο ήταν αξιόπλοο” και “πώς γίνεται να βουλιάζει ένα καράβι σε συνθήκες νηνεμίας” και μάλλον σωστά μίλησε για καθυστερημένη αντίδραση του μηχανισμού. Αλλά ξέχασε να θυμίσει ότι το πλοίο είναι μονοπύθμενο από αυτά που έπρεπε να έχουν αποσυρθεί εδώ και χρόνια και βρίσκονται στις θάλασσες μας μόνο μέσα από… παραθυράκια.
Και τα “παραθυράκια” που τελικά είναι παραθυράρες που χωρούν… δεξαμενόπλοια τα έφτιαξαν πολιτικοί με καθοριστική την συμμετοχή της ΝΔ που άλλωστε και στην ΕΕ ηγήθηκε της “μάχης” για να μην εγκριθεί η ευρωπαϊκή οδηγία που έστελνε στα διαλυτήρια τα μονοπύθμενα δεξαμενόπλοια.
Από την άλλη πλευρά, την κυβερνητική, το εντυπωσιακό είναι ότι την αντίληψη “αυτά συμβαίνουν” και ευθύνες ντε και καλά εκ προοιμίου δεν υπάρχουν την στήριξε (και αυτό είναι όντως σημάδι της κατάπτωσης των καιρών) ένας… οικολόγος, ο αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και ιδρυτικό μέλος των Οικολόγων Πράσινων, Γιάννης Τσιρώνης.
Σε μια εντυπωσιακή επίδειξη πολιτικού αμοραλισμού, ο (προφανώς) πρώην Πράσινος και πρώην Οικολόγος, δήλωσε ότι “Την ευθύνη την έχει μια κοινωνία ολόκληρη και μια παγκόσμια οικονομία εξαρτημένη από το πετρέλαιο και ένα σκληρό λόμπι διεθνές που δεν επιτρέπει να έχουμε επενδύσεις τέτοιες που να προστατεύουμε τις ακτές μας”.
Φοβερή διατύπωση! Φταίει η κοινωνία… ολόκληρη επειδή οι πλοιοκτήτες έκαναν μπίζνες με το σαπάκι. Φταίει η κοινωνία… ολόκληρη επειδή κάποια στελέχη του υπουργείου Ναυτιλίας έδωσαν πιστοποιητικό αξιοπλοΐας στο σαπάκι. Και φταίει η κοινωνία… ολόκληρη επειδή με κάποιον “περίεργο” τρόπο που ακόμα αγνοούμε “άνοιξε” το σαπάκι και πνίγηκε στο μαζούτ ο Σαρωνικός.
Εμ έτσι, με τον έναν να ξεχνάει τα μονοπύθμενα και τα σχετικά αλισβερίσια και τον άλλον να τα ρίχνει στην… κοινωνία για να ξεχαστούν τα άλλα αλισβερίσια, με τις περίεργες μεταφορτώσεις, τις περίεργες “τρύπες” και τα περίεργα πιστοποιητικά, το μόνο βέβαιο είναι ότι τίποτε δεν θα αλλάξει και θα κινδυνεύουμε ανά πάσα στιγμή από κάθε σάπια “Αγία Ζώνη” που δεν είναι και τόσο ΄’αγια τελικά.
 Βαγγέλης Δεληπέτρος 
**Πηγή: news247.gr

Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017

Βενεζουέλα: “bye bye $”... η θηλιά σφίγγει το λαιμό των ΗΠΑ!

Από το "PRESS-GR"
Του Νίκου Κλειτσίκα

Νικολάς Μαδούρο Μόρος: «Εξάλειψη και ξεπέρασμα όλων των μορφών του οικονομικού πολέμου»... επισήμανε ο πρόεδρος της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας και χάρις στη δημοσιογραφική πορνεία και τις κομπραδόρικες πολιτικές συστημικές δυνάμεις της Ευρώπης, η κοινή γνώμη μένει στην πλήρη άγνοια!
«Για να πολεμήσουμε το οικονομικό εμπάργκο θα χρησιμοποιήσουμε ένα πανέρι νομισμάτων που θα συμπεριλαμβάνει το ρούβλι, το γουάν και ρουπία...»... που σημαίνει με απλά λόγια πως αν μια χώρα πρέπει να αγοράσει πετρέλαιο (τα μεγαλύτερα αποθέματα παγκοσμίως είναι της Βενεζουέλας) δεν θα μπορεί να πληρώνει με δολάρια κι ακόμη πιο σημαντικό πως παύει το δολάριο να είναι το διεθνές αποδεκτό κι αποκλειστικό νόμισμα απεικόνισης της τιμής του μαύρου χρυσού (δολάρια το βαρέλι). Νομίσματα συναλλαγής τα εθνικά νομίσματα Ρωσίας, Κίνας, Ινδίας... Το ίδιο σε ότι αφορά τις πωλήσεις των άλλων δύο σημαντικών "προϊόντων"-πόρων της Βενεζουέλας: Φυσικό αέριο και Χρυσός!
Ο οικονομολόγος Henkel Garcia, Διευθυντής οικονομετρίας, σημειώνει αναφορικά με το...

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΜΕΝΟΥΜΕΥΡΩΠΗΔΕΣ

Μόνο η αυτοκρατορική πορφύρα έλειπε από την εμφάνιση του Γιούνκερ στο ευρωκοινοβούλιο.

Ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ως άλλος επίδοξος Καρλομάγνος επί το κατά πολύ γελοιότερο, είχε την τιμητική του χθες στο Στρασβούργο. Ήταν η καθιερωμένη ομιλία για την Κατάσταση της Ένωσης (State of the Union) όπου περιέγραψε το όραμά του για την Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το Brexit. Η ετήσια αυτή ομιλία του εκάστοτε Ποντίφικα των Βρυξελλών καθιερώθηκε κατά το πρότυπο της State of the Union, που εκφωνεί ο Πρόεδρος των ΗΠΑ ετήσια σε κοινή συνεδρίαση των σωμάτων του Κογκρέσου από το δεύτερο έτος της θητείας του.
Ο κ. Γιούνκερ είναι ο τυπικός εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σήμερα. Με προνόμια, ασυλίες έναντι του νόμου και ζωή που θα ζήλευαν πολλοί αυτοκράτορες και βασιλείς της παλιάς εποχής. Είναι ο χαρακτηριστικός τύπος πολιτικού που έχει ανάγκη σήμερα το τραπεζικό καρτέλ της ΕΕ. Μέθυσος ως εκεί που δεν παίρνει με παροιμιώδεις δημόσιες εμφανίσεις. Ανάλογες του Γιέλτσιν.
Αργόσχολος εκ πεποιθήσεως μιας και δεν έχει δουλέψει ούτε μια μέρα στη ζωή του. Δεν ξέρει τι σημαίνει αγορά εργασίας γιατί δεν ρίσκαρε ποτέ του να αναζητήσει δουλειά σ’ αυτήν. Ήταν παιδιόθεν του κόμματος. Χαρακτηριστικός «Γκρούεζας». Και το κόμμα με τη σειρά του, του εξασφάλισε από το πτυχίο της νομικής έως την απασχόλησή του ως επαγγελματία πολιτικού αμέσως μετά. O πατέρας του ήταν κομματάρχης του Κόμματος της Δεξιάς, το οποίο μετά τον πόλεμο μετονομάστηκε σε Χριστιανικό Κοινωνικό Λαϊκό Κόμμα για να ξεπλυθεί το στίγμα της συνεργασίας του με τους Ναζί.

ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ...

ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Vanessa Redgrave: Tο ντοκιμαντέρ της για τους πρόσφυγες «Sea Sorrow»

Αναγνώστης

Tι επιδιώκει η Vanessa Redgrave πρώην Τρότσκιστρια και νυν φερέφωνο της νεας τάξης, με το ντοκιμαντέρ της για τους πρόσφυγες «Sea Sorrow»;
 Μα στο να γίνει η Ευρώπη ένα απέραντο Μπαγκλαντές με φτηνούς δούλους, ενός εφεδρικού στρατού μαύρης εργασίας που θα χρησιμοποιείται απ' το κεφάλαιο για την συμπίεση των αμοιβών και την άλωση των κοινωνικών και εργασιακών κεκτημένων των Ευρωπαίων εργαζομένων. 

Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

ΥΠΟΣΤΕΛΕΧΩΜΕΝΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Η τετριμμένη απάντηση των τοπικών αρχών σε ερωτήσεις αναφορικά με την ατιμωρησία κάθε είδους παραβατικότητας, είναι η ΥΠΟΣΤΕΛΕΧΩΣΗ των αρμοδίων και συναρμοδίων υπηρεσιών!
Επειδή μας θεωρούν -προφανέστατα- ούγκανους και σε κάθε περίσταση το αποδεικνύουν, εγώ θα θέσω ένα ακόμη απλό ερώτημα, που έχει να κάνει με μια ιστορία καθημερινής τρέλας στο νησί, ορατή ακόμα και σε τυφλούς:
Η κατάληψη με τροχοφόρα εκατέρωθεν όλου του οριοθετημένου(!) χώρου που προορίζεται για τους πεζούς (μηδέ του πλακόστρωτου πεζοδρομίου εξαιρουμένου!!) σε όλο το μήκος της οδού μπροστά από το Ασκληπιείο-Πύθιο, με συνέπεια αυτοί να αναγκάζονται να κινούνται μέσα στον αμαξιτό δρόμο με ότι κίνδυνο αυτό περικλείει, οφείλεται στην "ΥΠΟΣΤΕΛΕΧΩΣΗ", ή στην συστηματική αδιαφορία(=κάλυψη) των παραβατών;
Έτσι από περιέργεια ρωτάω... 

ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΟ...

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Αλιέντε: «Αυτά είναι τα τελευταία λόγια μου»

αλιέντε 
 
Νίκος Μπογιόπουλος
«Νίξον, Φρέι και Πινοτσέτ/ ως τώρα, ως τούτο τον πικρό/ μήνα Σεπτέμβρη του 1973,/ με τον Μπορνταμπέρι, τον Γκαρατσάτσου και τον Μπαντζέρ,/ ύαινες αχόρταγες, τρωκτικά,/ σιγοτρώνε τα λάβαρα,/ τα καταχτημένα με τόσο αίμα, με τόση φωτιά,/ στα τσιφλίκια ποδοπατημένα,/ διαβολικοί δραγουμιστές,/ σατράπες, μύριες φορές πουλημένοι,/ ξεπουλητάδες βαλτοί/ από τους λύκους της Νέας Υόρκης…/ πεινασμένες για δολάρια μηχανές,/ σημαδεμένοι από τα θύματα/ των λαών που θυσιάσατε,/ εκπορνευμένοι μικροπωλητές/ ψωμιού και αέρα αμερικάνικου,/ εγκληματικοί βούρκοι, συμμορίες/ από μαστρωπούς μπόσηδες/ δίχως άλλο νόμο απ’ τα βασανιστήρια/ και την πείνα που μαστιγώνει τους λαούς…»
(Πάμπλο Νερούδα – «Σατράπες»)
   Σήμερα συμπληρώνονται 43 χρόνια (*) από την εκδήλωση ενός από τα πιο αιμοσταγή φασιστικά πραξικοπήματα στην Ιστορία. Το πραξικόπημα στη Χιλή στις 11 Σεπτέμβρη 1973. Ήταν η απαρχή της πολύχρονης υπαγωγής της χώρας σε ένα από τα στυγνότερα φασιστικά καθεστώτα που επέβαλαν μέσα στον 20ό αιώνα το κεφάλαιο και οι πολυεθνικές για τη διατήρηση της εξουσίας τους.
Στις 11 Σεπτέμβρη 1973, με τη δολοφονία του εκλεγμένου Προέδρου Αλιέντε και την ανατροπή της κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας, οι Αμερικανοί εγκατέστησαν τοποτηρητή τους στη Χιλή το κτηνώδες ανδρείκελό τους, τον δικτάτορα Πινοσέτ.
Από την ημέρα εκείνη και με την επικράτηση των χουντικών, ξεκινά ένα τρομακτικό πογκρόμ. Χιλιάδες κομμουνιστές, αριστεροί και δημοκράτες οδηγούνται στο Εθνικό Στάδιο του Σαντιάγκο, εκατοντάδες δολοφονούνται ύστερα από φρικτά βασανιστήρια.
   Για περίπου ένα μήνα, οι εργάτες καθαριότητας ανακαλύπτουν στους δρόμους του Σαντιάγκο πτώματα δολοφονημένων με ρυθμό 250 – 300 την ημέρα…

 Το πραξικόπημα στη Χιλή ήταν η αναγκαία προϋπόθεση για τη μετατροπή της χώρας σε ένα πεδίο εφαρμογής του πιο στυγνού νεοφιλελευθερισμού. Η χώρα χρησιμοποιήθηκε σε «πεδίο μελέτης» για τις «συνταγές» του Μίλτος Φρίντμαν και σε πειραματόζωο των «φαρμάκων» του ΔΝΤ.
   Προ χούντας, το 1973, η ανεργία στη Χιλή ήταν 4,3%. Πέφτοντας – υπό τα τανκς της χούντας – στην αγκαλιά του ΔΝΤ, τα αποτελέσματα (περιγράφονται αναλυτικά από τον Γιώργη Μέρμηγκα, «Ελευθεροτυπία», 21/5/2001) ήταν τα εξής:
  • Το 1983, έπειτα από 10 χρόνια «εκσυγχρονισμού» και αναδιοργάνωσης του χρέους, η ανεργία είχε φτάσει στο 22%, οι μισθοί είχαν μειωθεί 40%, το 40% των κατοίκων της χώρας ζούσε κάτω από το όριο της φτώχειας!
  • Καταργήθηκαν οι ελάχιστοι μισθοί.
  • Ιδιωτικοποιήθηκε ολόκληρο το σύστημα συνταξιοδότησης.
  • Καταργήθηκαν όλοι οι φόροι περιουσίας καθώς και οι φόροι επί των κερδών.
  • Μειώθηκε δραστικά, με απολύσεις, η απασχόληση στο Δημόσιο.
  • Ιδιωτικοποιήθηκαν 219 κρατικές βιομηχανίες και 66 κρατικές τράπεζες που τις «άρπαξαν» αμέσως σε τιμές 40% χαμηλότερες της πραγματικής τους αξίας τα κερδοσκοπικά κυκλώματα των διεθνών Οίκων που είχαν στήσει ένα ξέφρενο πανηγύρι με το καθεστώς Πινοσέτ.
  • Στη διετία 1982-83 το ΑΕΠ στη Χιλή μειώθηκε κατά 19%, οι βιομηχανίες έκλεισαν, οι συντάξεις δεν είχαν πια αξία και το νόμισμα κατρακύλησε.
Το 2005, ένα χρόνο πριν το θάνατό του, το Ανώτατο Δικαστήριο της Χιλής αθώωσε τον Πινοσέτ για τις μαζικές δολοφονίες και τα βασανιστήρια κατά τη 17χρονη χούντα του…
   Μετά την πτώση της χούντας, ήρθαν και δημόσια στο φως μέσα από επίσημα στοιχεία και έγγραφα όλα τα στοιχεία για την – υπό την καθοδήγηση του Κίσινγκερ – πρωταγωνιστική εμπλοκή των ΗΠΑ στο έγκλημα. Στα στοιχεία αυτά στηρίχτηκε το Ανώτατο Δικαστήριο της Χιλής, για να ζητήσει πριν από μερικά χρόνια την προσαγωγή του Κίσινγκερ ως κυρίως υπευθύνου για το πραξικόπημα. Η προσαγωγή δεν έγινε ποτέ…
Mε αφορμή την 40η επέτειο του πραξικοπήματος, στο Σαντιάγκο χιλιάδες άνθρωποι ξεχύθηκαν στους δρόμους κρατώντας φωτογραφίες των θυμάτων του καθεστώτος του Πινοσέτ. Οι διαδηλωτές χτυπήθηκαν από τις δυνάμεις της αστυνομίας… Ανάμεσα στα άλλα ζητούσαν την τιμωρία των ενόχων αφού από το 1990, μετά την πτώση της χούντας, περίπου 1.300 υποθέσεις αγνοουμένων παραμένουν ανοιχτές, με τις αρχές να μη δίνουν κανένα στοιχείο…
   Ελάχιστος είναι ο αριθμός των εγκληματιών του φασιστικού καθεστώτος που τιμωρήθηκαν για τα εγκλήματά τους. Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Ντιέγο Πορτάλες, συνολικά μόλις 76 στελέχη της δικτατορίας καταδικάσθηκαν για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και 67 εξ αυτών οδηγήθηκαν στη φυλακή. Ακόμα και σήμερα περίπου 350 μηνύσεις που αφορούν 700 στελέχη της δικτατορίας δεν έχουν λάβει καν το δρόμο προς την «ανεξάρτητη» Δικαιοσύνη…
   Ο επίσημος αριθμός νεκρών και εξαφανισθέντων ανέρχεται σε 3.065. Τα θύματα της 17χρονης δικτατορίας του Πινοσέτ στη Χιλή, οι φυλακισθέντες και οι βασανισθέντες, ξεπερνούν συνολικά τις 40.000, σύμφωνα με την εξεταστική επιτροπή που φτιάχτηκε γι’ αυτόν ειδικά το λόγο στο Σαντιάγκο. Το 2005, ένα χρόνο πριν το θάνατό του, το Ανώτατο Δικαστήριο της Χιλής αθώωσε τον Πινοσέτ για τις μαζικές δολοφονίες και βασανιστήρια των πολιτικών του αντιπάλων…

   Η 11η Σεπτέμβρη του 1973 στη Χιλή, ο τιμημένος και ηρωικός αγώνας του λαού της, η θυσία, η αυτοθυσία, ο σφαγιασμός των υπερασπιστών της δημοκρατίας και της κοινωνικής απελευθέρωσης από τον ιμπεριαλισμό και τις μαριονέτες του, αποτελεί διαρκή υπόμνηση ενός βασικού συμπεράσματος που όσες φορές «ξεχάστηκε», οι λαοί το πλήρωσαν ακριβά:
Αν η επιλογή σου είναι να διαχειριστείς και όχι να ανατρέψεις, αν η επιλογή σου είναι να διατηρήσεις τις υπάρχουσες κρατικές δομές και όχι να τις διαλύσεις, να τις «τσακίσεις» κατά την ορολογία του Λένιν στο «Κράτος κι Επανάσταση», αν η επιλογή σου είναι η συνδιαλλαγή μαζί τους και όχι ο εκ βάθρων μετασχηματισμός τους, τότε – όσες καλές προθέσεις κι αν έχεις – αυτές οι κρατικές δομές, που φτιάχτηκαν για να εκμεταλλεύονται και όχι για να υπηρετούν το λαό, δεν θα μείνουν άπραγες. Θα στραφούν εναντίον των συμφερόντων του λαού. Και την εξουσία που συνεχίζουν να διατηρούν θα την στρέψουν με τον πιο βάρβαρο τρόπο πάνω στην κοινωνία.
«(…) ιδίως η Κομμούνα – έγραφαν οι Μαρξ και Ένγκελς ήδη από το 1872 στον πρόλογο του «Μανιφέστου του Κομμουνιστικού Κόμματος» – απέδειξε ότι δεν μπορεί «η εργατική τάξη να πάρει στα χέρια της την έτοιμη κρατική μηχανή και να τη βάλει σε κίνηση για τους δικούς της σκοπούς»». Η Χιλή,ο λαός της και ο ίδιος ο ηρωικός Πρόεδρος Αλιέντε, που είδαν το στρατό του καπιταλιστικού κράτους υπό το ανδρείκελο των ΗΠΑ, τον Πινοσέτ, να ρημάζει τη δημοκρατία και να επιβάλλει τον τρόμο και το έγκλημα, πλήρωσαν με το αίμα τους την «αμέλεια» αυτής της βασικής διαπίστωσης.
Παγκόσμιο και διαχρονικό σύμβολο λεβεντιάς, αυτοθυσίας και αξιοπρέπειας είναι τόσο οι εικόνες του θρυλικού Προέδρου Αλιέντε να υπερασπίζεται με το όπλο στο χέρι το προεδρικό μέγαρο της Χιλής από τους πραξικοπηματίες λίγο πριν τον τραγικό του θάνατο όσο και ο τελευταίος του λόγος προς το λαό της Χιλής που εκφωνήθηκε εν μέσω των βομβαρδισμών του γραφείου του.

O τελευταίος λόγος του Αλιέντε
   «Σίγουρα αυτή θα είναι η τελευταία ευκαιρία για μένα να απευθυνθώ σε εσάς. Η Πολεμική Αεροπορία έχει βομβαρδίσει τις κεραίες των Radio Portales και Radio Corporación. Οι λέξεις μου δεν έχουν πικρία αλλά απογοήτευση. Είθε να έρθει μια ηθική τιμωρία για εκείνους που έχουν προδώσει τον όρκο τους: Στρατιώτες της Χιλής, οι δικαιούχοι αρχιστράτηγοι, ο Ναύαρχος Μερίνο, ο οποίος έχει αυτοανακηρυχθεί ο ίδιος διοικητής του ναυτικού, και ο κ. Μεντόζα, ο οποίος επαίσχυντα μόλις χθες ορκίσθηκε πίστη και αφοσίωση στην κυβέρνηση, και ο οποίος έχει επίσης αυτοανακηρυχθεί αρχηγός της Carabineros [παραστρατιωτικής αστυνομίας].
    Λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα δεδομένα, το μόνο πράγμα που απομένει για μένα είναι να πω στους εργάτες: δεν πρόκειται να παραιτηθώ! Ευρισκόμενος σε μια ιστορική μετάβαση, θα πληρώσω την πίστη του λαού με τη ζωή μου. Και τους λέω ότι είμαι βέβαιος ότι οι σπόροι που έχουμε φυτέψει στην καλή συνείδηση των χιλιάδων και χιλιάδων Χιλιανών δεν θα μείνουν συρρικνωμένοι για πάντα.
   Έχουν δύναμη και θα είναι σε θέση να μας εξουσιάζουν, αλλά οι κοινωνικές διεργασίες δεν μπορεί να εμποδιστούν ούτε από το έγκλημα, ούτε από τη δύναμη.Η ιστορία είναι δική μας, και οι άνθρωποι κάνουν την ιστορία.
   Εργάτες της χώρας μου: Θέλω να σας ευχαριστήσω για την αφοσίωση που είχατε πάντα, την εμπιστοσύνη που εναποθέσατε σε έναν άνθρωπο που ήταν μόνο ένας διερμηνέας της μεγάλης λαχτάρας για τη δικαιοσύνη, ο οποίος έδωσε το λόγο του ότι θα σεβαστεί το Σύνταγμα και το νόμο και έκανε ακριβώς αυτό.
   Σε αυτή την καθοριστική στιγμή, την τελευταία στιγμή που μπορώ ακόμα να απευθύνομαι σε εσάς, σας εύχομαι να επωφεληθείτε από το μάθημα: το ξένο κεφάλαιο, ο ιμπεριαλισμός, σε συνδυασμό με την αντίδραση, δημιούργησαν το κλίμα στο οποίο οι Ένοπλες Δυνάμεις έσπασαν την παράδοσή τους, την παράδοση που διδάχθηκαν από το στρατηγό Schneider και επιβεβαίωσαν με τον διοικητή Araya, θύματα του ίδιου κοινωνικού τομέα που σήμερα ελπίζει, με την ξένη βοήθεια, να κατακτήσει εκ νέου τη δύναμη να συνεχίσουν να υπερασπίζονται τα κέρδη τους και τα προνόμιά τους.
   Απευθύνομαι σε εσάς, πάνω απ ‘όλα, τη σεμνή γυναίκα του τόπου μας, την Campesina που πίστεψε σε εμάς, τη μητέρα που γνώριζε την ανησυχία μας για τα παιδιά. Απευθύνομαι στους επαγγελματίες της Χιλής, τους πατριώτες επαγγελματίες που συνέχισαν να δουλεύουν εναντίον της στάσης που υποστηρίζεται από επαγγελματικά σωματεία, σωματεία ταξικά που υπερασπίζονται επίσης τα προνόμια της καπιταλιστικής κοινωνίας.
   Απευθύνομαι στη νεολαία, αυτή που τραγουδούσε και μας έδωσε τη χαρά της και το αγωνιστικό της πνεύμα. Απευθύνομαι στον άντρα της Χιλής, τον εργάτη, τον αγρότη, το διανοούμενο, εκείνον που πρόκειται να διωχθεί, γιατί στη χώρα μας ο φασισμός είναι ήδη παρών εδώ και πολλές ώρες – σε τρομοκρατικές επιθέσεις, σε ανατινάξεις γεφυρών, σε διακοπές σιδηροδρομικών γραμμών, σε καταστροφές αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου, ενόψει της σιωπής όσων είχαν την υποχρέωση να δράσουν. Ήταν υποχρεωμένοι. Η ιστορία θα τους κρίνει.
   Σίγουρα το Radio Magallanes θα σιγήσει, η ηρεμία και μεταλλικό όργανο της φωνής μου δεν θα σας φτάσει. Δεν πειράζει. Θα συνεχίσετε να την ακούτε. Θα είμαι πάντα δίπλα σας. Τουλάχιστον η μνήμη μου θα είναι αυτή ενός άνδρα αξιοπρεπή που στάθηκε πιστός στη χώρα του.
   Οι άνθρωποι πρέπει να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους, αλλά δεν πρέπει να θυσιαστούν. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να αφεθούν να καταστραφούν ή να διατρηθούν από σφαίρες, αλλά ούτε και να ταπεινωθούν.
   Εργάτες της χώρας μου, έχω πίστη στη Χιλή και το πεπρωμένο της. Άλλοι άνδρες θα ξεπεράσουν αυτή τη σκοτεινή και πικρή στιγμή προδοσίας που προσπαθεί να επικρατήσει. Να πηγαίνετε προς τα εμπρός γνωρίζοντας ότι, αργά ή γρήγορα, οι μεγάλες λεωφόροι θα ανοίξουν και πάλι και οι ελεύθεροι άνθρωποι θα περπατούν μέσα από αυτές για να χτίσουν μια καλύτερη κοινωνία.
   Ζήτω η Χιλή! Ζήτω ο λαός! Ζήτω οι εργαζόμενοι!
   Αυτά είναι τα τελευταία λόγια μου, και είμαι βέβαιος ότι η θυσία μου δεν θα είναι μάταια, είμαι βέβαιος ότι, τουλάχιστον, θα είναι ένα μάθημα ηθικής που θα τιμωρήσει το κακούργημα, τη δειλία και την προδοσία.
   Σαντιάγο της Χιλής, 11 Σεπτεμβρίου 1973»
(*) Το κείμενο δημοσιεύθηκε πέρσι στον «Ημεροδρόμο».

11 Σεπτέμβρη: Δεν ξεχνάμε τα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ της ιμπεριαλιστικής θηριωδίας των ΗΠΑ.

Η 11η Σεπτέμβρη είναι ημέρα Φρίκης και Μνήμης. Δεν πρέπει να ξεχνιέται. Γι αυτήν την ημέρα έχουμε γράψει άπειρα κείμενα. Αναδημοσιεύουμε το προπέρσινό μας, ως το πλέον συγκεντρωτικό

Ο Αλιέντε κι οι πέριξ αυτού, αποφασίζουν
τελικά να πάρουν τα όπλα ενάντια
στους ιμπεριαλιστές γκάγκστερς
αλλά είναι πια πολύ αργά... 
Δύο σημαδιακά γεγονότα της νεότερης ιστορίας μας αποτυπώνουν, σε όλο το φρικαλέο μέγεθός τους, το μακάβριο, ιμπεριαλιστικό γκανγκστερισμό της αμερικανικής αυτοκρατορίας:
α). 11η Σεπτέμβρη 1973: Οι Αμερικανοί δολοφονούν τον Αλιέντε τον Πρόεδρο της Χιλής και επιβάλουν το αιμοσταγές καθεστώς του Πινοσέτ
β). 11 Σεπτέμβρη 2001:

Κυριακή, 10 Σεπτεμβρίου 2017

5 ΝΑΥΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ...

Αποκολλήθηκε το «Blue Star Patmos»...
Αν δεν κάνω λάθος στο μέτρημα μόνο το τελευταίο διάστημα των 20-25 ημερών έχουν σημειωθεί 5 ναυτικά ατυχήματα διαφόρων ειδών στην περιοχή μας.
Κορυφαίο όλων η προσάραξη του "ΠΑΤΜΟΣ" στα αβαθή της εισόδου του λιμανιού της Ίου.
Η επίσημη ενημέρωση αρκείται όπως ήταν αναμενόμενο (διαφημίσεις γαρ...) στην καταγραφή και προβολή των περιστατικών, αποφεύγοντας όπως ο διάολος το λιβάνι δώσει μια λογική εξήγηση του φαινομένου.
Αλλά ποια εξήγηση να δοθεί για το προφανές:
Η εντατικοποίηση της δουλειάς ΚΑΙ στο χώρο της ακτοπλοΐας (όπως σε όλο το φάσμα του τουρισμού) έχει ως αναπόδραστη συνέπεια αυτά τα γεγονότα και αν δεν υπάρξει μέριμνα μπορεί και χειρότερα...
Με τόσα λιβανιστήρια που καιρός για κριτική στο "σύστημα".
Μόνο αν σκάσει κανένα νέο ΣΑΜΙΝΑ θα ξεσκιστούν απαξάπαντες σε αναλύσεις και εξυπνάδες κατόπιν εορτής...

Εν τούτω… Πνύκα

Ο Μιτεράν είχε πει κάποτε ότι «πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων».
Αν είναι έτσι, τότε η διαχείριση που επιφύλαξε το ελληνικό κράτος στο οικουμενικό σύμβολο της Πνύκας ήταν ακριβώς εκείνη που αρμόζει σε ό,τι συμβολίζουν τόσο οι ντόπιοι ταγοί «εθνοσωτήρες»όσο και οι διεθνείς τους σύμμαχοι.
Ο Τσίπρας και σύσσωμο το αστικό πολιτικό προσωπικό της χώρας προσέφεραν ως επικοινωνιακό «ταμπλό βιβάν» την Ακρόπολη σε έναν υπολουδοβίκο γ’ κατηγορίας.
Παραχώρησαν τον Ιερό Βράχο στον πρώην γενικό γραμματέα και κατοπινό υπουργό του… Ολαντρέου. Σε έναν επενδυτικό τραπεζίτη του οίκου Ρότσιλντ που το μιντιακό κατεστημένο έσπρωξε στη θέση του προέδρου της Γαλλίας. Και που τώρα αυτός, όπως όλοι οι πρόθυμοι πλασιέ των μονοπωλίων που βρέθηκαν πριν από αυτόν στην ίδια θέση -όπως πέρσι ο Ολάντ και προ δεκαετίας ο Σαρκοζί -φρόντισε να συνοδεύσει καμιά 40 εκπροσώπους πολυεθνικών της Γαλλίας που ήρθαν να κάνουν τα «ψώνια» τους στην Ελλάδα…
Ο Τσίπρας από την δική του μεριά αξιοποίησε κι αυτός το φόντο της Ακρόπολης για να θαμπώσει τους «ιθαγενείς». Πώς;
  • Πουλώντας ξανά τα ίδια «φύκια» περί «αλλαγής της Ευρώπης» όπου ως «Ευρώπη» αποκαλούν καταχρηστικά την ΕΕ, δηλαδή τον κληρονόμο της Ιεράς Συμμαχίας και της Ιεράς Εξέτασης.
  • Κενολογώντας περί «αξιών του Διαφωτισμού» μπροστά στον πρόεδρο μιας χώρας που εν έτη 2017 διατηρεί ακόμα αποικίες από την Μαρτινίκα και τη Γουινέα μέχρι τις Αντίλλες και την Γουαδελούπη.
  • Φλυαρώντας περί «επενδύσεων» μπροστά στον πρόεδρο μιας χώρας που ρήμαξε την Συρία και που προχτές ανακοίνωσε την προθυμία των γαλλικών κεφαλαίων για… «επενδυτική» ανοικοδόμηση της Συρίας.
  • Ψευδολογώντας κατά το σύνηθες περί έλευσης της εξόδου από τις συνέπειες της κρίσης – λες και η έλευση Μακρόν έφερε μαζί της και την αποκατάσταση των μνημονιακώνεισοδηματικών απωλειών ή την κατάργηση των 700 μνημονιακών νόμων και των 30.000 εφαρμοστικών τους διατάξεων.
  • Φροντίζοντας στην προσφώνησή του προς τον Μακρόν – τον συνοδευόμενο από τον κύριο «Total», τον κύριο«Suez», τον κύριο «Lafarge», τον κύριο «BPI», τον κύριο «Alstom», τον κύριο «Vinci» – να βάλει και ολίγον από… Μαρξ.
Και ποιός είναι τώρα ο «μύθος»;
Για τους Έλληνες – που ακούγοντας τα ελληνικά του Μακρόν δεν μπορεί παρά να θυμήθηκαν εκείνο το προ 40 χρόνων αμίμητο σκετσάκι του ΧάρυΚλυν για τον Ζισκάρ ντ’ Εστέν – ο μύθος είναι ότι έρχεται νέα γαλλική φιλία και συμμαχία μετά «επενδύσεων».
Για τους «επενδυτές», η αλήθεια είναι αυτή που κατέγραψε η συνάδελφος Μαρία Δεναξά και μετέδωσε το France Info TV:
«Μια επίσκεψη με ισχυρή οικονομική διάσταση (…). Η Γαλλία η οποία αντιπροσωπεύει το 10% των ξένων «επενδύσεων» στην Ελλάδα, ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙ τις ευκαιρίες που ανοίγονται, με την οικονομική ανάκαμψη και το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΜΟΝΟ των κινεζικών και γερμανικών επιχειρήσεων!»
Και ποιό είναι το συμπέρασμα από μια επίσκεψη από την οποία οι γαλλικές πολυεθνικές επιδιώκουν να μην αφήσουν μόνο σε Γερμανούς και Κινέζους τα ελληνικά «φιλέτα»; Μα, όπως σημειώνει και πάλι η Μαρία, ότι «από τις «επενδύσεις» έως το ξεπούλημα, ένας μύθος δρόμος»!
Οι εκπρόσωποι του γαλλικού ιμπεριαλισμού, λοιπόν, με τον πρόεδρο που τους συνοδεύει στις εδώ μπίζνες τους, έγιναν δεκτοί από την ημετέρα τάξη της μνημονιακήςμπανανίας όπως αρμόζει στην άλλη, την «σκοτεινή» πλευρά της Πνύκας.
Γιατί από εκεί, από την Πνύκα, εκτός από τον Περικλή πέρασε και ο Κλέωνας… Εκτός από τον Δημοσθένη πέρασε και ο Αλκιβιάδης…
Η Ακρόπολη και ο Ιερός Βράχος ως παγκόσμια σύμβολα δεν αντιπροσωπεύουν για τον Μακρόν και τους εγχώριους φίλους του το αίτημα για οικουμενική Δημοκρατία όπως αυτή που συνέλαβαν οι 20.000 ελεύθεροι Αθηναίοι πολίτες της αρχαιότητας.
  • Αντιπροσωπεύουν απλώς το ντεκόρ της διαιώνισης του καθεστώτος της βαρβαρότητας που βίωναν οι 400.000 δούλοι της Αττικής στην αρχαιότητα.
  • Αντιπροσωπεύουν το φόντο της προ Σόλωνα και «σεισάχθειας» εποχής, όταν ίσχυε ο θεσμός της υποδούλωσης για χρέη εφόσον ο πολίτης που δεν μπορούσε να ξεπληρώσει το δανειστή του έχανε την ελευθερία του.
  • Αντιπροσωπεύουν όχι την Αθήνα της Δημοκρατίας, αλλά την Αθήνα του Ταμείου της Δήλου, του αφανισμού της Μήλου, των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και του Πελοποννησιακού πολέμου.
Αυτό είναι το μήνυμα της εικόνας με τις αγκαλιές και τα φιλιά του Τσίπρα με τον Μακρόν στην Πνύκα με φόντο την Ακρόπολη.
Για το άλλο μήνυμα, αυτό που όντως ανταποκρίνεται στην Ακρόπολη και στην Πνύκα ως παγκόσμια σύμβολα όλων όσα μπορεί και όλων όσα αξίζει να ζήσει ο λαός μας και όλη η ανθρωπότητα, θα πρέπει κανείς να κοιτάξει δίπλα. Αριστερά.
Νίκος Μπογιόπουλος
*Πηγή: imerodromos.gr

Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΣΧΟΛΙΑΣΤΟ...

Μακρόν-Τσίπρας: «Κυριαρχία της Ευρώπης»


Ο Μακρόν, αυτός υπάλληλος του οίκου Ρότσιλντ, ο οποίος «κατασκευάστηκε» από τους μαφιόζους του χρήματος και τα πυροβόλα της προπαγάνδας τους (ΜΜΕ), Πρόεδρος της Γαλλίας, ήρθε στην αποικία-Ελλάδα, μαζί με κάποιες δεκάδες εκπροσώπους πολυεθνικών της Γαλλίας, για να «ψωνίσουν» και αυτοί (αντί πινακίου φακής) ελληνικά φιλέτα…
Ο ανταγωνισμός των νέων αποικιοκρατών για τα ελληνικά φιλέτα, στέλνει, συχνά, προέδρους της διεθνούς μαφίας του χρήματος στην Ελλάδα…

Παρασκευή, 8 Σεπτεμβρίου 2017

Ενός Πάκη δοθέντος..

     "Ενός κακού δοθέντος, μύρια έπονται", λέει το σοφό γνωμικό.
     Ενός Πάκη δοθέντος, μύρια κακά έπονται, λέμε εμείς.

     Στην προκειμένη περίπτωση το κακό είναι ο ίδιος ο Πάκης.
     Όχι δηλαδή τόσο ο ίδιος. Σιγά τον κλαρινογαμπρό.
     Όσο η νοοτροπία και

Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

ΕΡΑΝΙΣΜΑΤΑ


*Αν υπήρχε έστω κι ένας αφελής πολίτης αυτής της χώρας που πίστευε μέχρι πρότινος στις "καλές προθέσεις" των φανατικών "φίλων" της Ελλάδας στο καυτό θέμα του μεταναστευτικού, μετά την ιστορία με το διαφημιστικό των Lidl, εκτιμώ πως διαλύθηκαν επιτέλους οι όποιες αυταπάτες.
Άκου εκεί "λάθος" η απάλειψη των σταυρών από τις εκκλησίες.
Σιγά που τους πιστέψαμε.
Απλώς εξεδήλωσαν μύχιους πόθους και σκοτεινές επιδιώξεις.
Το σχέδιο διάλυσης με κάθε τρόπο και μέσο (βλ. Κίσινγκερ) της Ελλάδας προχωράει πάραυτα...

*Τα κρούσματα ακραίας ανωμαλίας ολοένα αυγαταίνουν και σύσσωμη η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί αμήχανη την κατρακύλα.
Το πρόσφατο περιστατικό με τον μουσικοδιδάσκαλο γαμιά της συμφοράς, προστίθεται σε μια σειρά φετινών απίστευτων (γνωστοποιημένων) περιστατικών επιθετικής παιδεραστίας που πλέον δεν σοκάρουν και δεν εξεγείρουν κανέναν. 
Σε μια χώρα που έχει αποδεχθεί πλέον ως απολύτως "φυσιολογική" την ομοφυλοφιλία και την αβαντάρει ποικιλοτρόπως, άντε να περάσουμε και στο επόμενο στάδιο που είναι η απενοχοποίηση και αποδοχή της παιδοφιλίας.
Και ακόμα παραπέρα, στην παραδειγματική τιμωρία των ετεροφυλόφιλων ως αντικοινωνικών και ρατσιστικών στοιχείων.  

*Άκου εκεί ο Μητσοτάκης (ναι-ναι  ένας Μητσοτάκης!) αρνητής και ασυμβίβαστος διώκτης της οικογενειοκρατίας!!
Ω πόσο θράσος θα επιδείξουν ακόμα οι "σωτήρες" μας...

*Και μέσα σε όλους νάσου κι ο Αλέξης να υπερασπίζεται τον Αντρέα.
Μετά από εντατικά μαθήματα ορθοφωνίας με θαυμαστά αποτελέσματα αναφορικά με την ομοιότητα της φωνής, τώρα ο Αλέξης διεκδικεί όχι μερίδιο, αλλά ακέραιη την πολιτική κληρονομιά του ΠΑΣΟΚ.
Πως το είχε πει εκείνο το κουλό ο Αντρέας;
"Το ΠΑΣΟΚ δεν κληρονομείται και δεν μεταβιβάζεται"!
Θυμάσαι Αλέξη;  
Το ψέμα όμως;
 

ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ: Ο ΣΤΑΘΗΣ ΚΙ ΕΓΩ...

 Η απόλυση του μοναδικού γελοιογράφου-αρθρογράφου ΣΤΑΘΗ, όσο κι αν σοκάρισε πολλούς, για μένα δεν αποτελεί έκπληξη.
Η ενοχλητική του παρουσία σε ένα μέσο μαζικής ενημέρωσης δεν θα μπορούσε  να συνεχιστεί εις το διηνεκές.
Είχε προ πολλού εξαντλήσει την ανοχή-αντοχή της εξουσίας.
Η "τιμωρία" του λοιπόν ήταν θέμα χρόνου...

Ανάλογη περιπέτεια άλλωστε βίωσε και η αφεντομουτσουνάρα μου και μάλιστα σε δύο φάσεις, όταν την περίοδο 2003-2005 έγινα αντικείμενο σφοδρής επίθεσης στον εργασιακό μου χώρο, λόγω της άκρως ενοχλητικής για τον Μέγα Ηγεμόνα της Πάρου παρουσίας μου στα πεδία της αρθρογραφίας και της γελοιογραφίας.

Η κραυγαλέα πολιτική δίωξη επιχειρήθηκε -κακότεχνα φυσικά- να δικαιολογηθεί εκ των υστέρων ως αμιγώς υπηρεσιακή, με ιλαροτραγικές προβοκάτσιες υποστηρικτών και εξαπτερύγων του καθεστώτος, οι οποίοι λόγω της μεγαλοθυμίας μου και μόνο γλύτωσαν από πολύ σοβαρές (μα πάρα πολύ σοβαρές) συνέπειες για τις αθλιότητές τους.
Οι γνωρίζοντες θυμούνται... 

Το αστείο στην δική μου περίπτωση είναι πως δεν θεώρησαν αναγκαίο να λάβουν κανένα προστατευτικό μέτρο, πιστεύοντας στην ομερτά και στην παντοδυναμία του Αφέντη.
Κι έτσι τα στοιχεία-τεκμήρια ενοχής των πρωταγωνιστών της αλητείας έμειναν σε κοινή θέα.

Η περίπτωση ΣΤΑΘΗ είναι πιο στεγνή, πιο πεζή κι εξ αυτών των λόγων, για το φιλοθεάμον κοινό λιγότερο "ενδιαφέρουσα"...
  


Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

Τα «άλλοθι» όταν γίνονται ενοχλητικά καρατομούνται…


Ο Νίκος Χατζηνικολάου κατέχει μια περίοπτη και σταθερή θέση στο βάθρο της κακουργηματικής, δημοσιογραφικής «πορνείας»…
Δεν είναι μόνο απολογητής του κατοχικού καθεστώτος που ζούμε σπαρακτικά, αλλά έχει και την αυθάδεια των τηλεστάρ: Παπαγαλίζει τα γνωστά κλισέ των ληστών και δημίων και τα εμφανίζει σαν βαθυστόχαστη «πολιτική ανάλυση»…

Ακρίτα: «Η υπόθεση Καϊλή, από γραφική, γίνεται πλέον σοβαρή»

 

Μετά τις αποκαλύψεις της εφημερίδας Documento για τον παππού της Καϊλή και το παραμύθι που πούλησε...για τον δήθεν κομουνιστή φονιά του η Βουλευτής, η Έλενα Ακρίτα εξαπολύει επίθεση εναντίον της, αποκαλώντας την ακροδεξιά και ανειλικρινή.
Η Έλενα Ακρίτα με ανάρτηση της στο Facebook τα χώνει...στην Εύα Καϊλή λέγοντας:
«Η υπόθεση Καϊλή, από γραφική, γίνεται πλέον σοβαρή. Ο παππούς που σκοτώθηκε από κομμουνιστή ήταν τελικά ο πρώτος σύζυγος της γιαγιάς που σκοτώθηκε από ερωτικό αντίζηλο (Πηγές Νίκος Μπογιόπουλος - Ημεροδρόμος και Documento). Το θύμα ήταν ο Γιάννης Μπακαλίδης και το 1943 τον έσφαξε στον ύπνο του ο Σταύρος Κωνσταντινίδης, από ερωτική αντιζηλία.
Ο φονιάς, γνωστός μαχαιροβγάλτης της περιοχής, δολοφόνησε και τον φίλο του Μπακαλίδη που ήταν αυτόπτης μάρτυς του εγκλήματος. Η δημοσιογραφική έρευνα έγινε στα χωριά Κωνσταντία Πέλλας και Αλεξάνδρεια Ημαθίας σε ρεπορτάζ της εφημερίδας 'Documento'. Ανεξάρτητα ποια εφημερίδα μας αρέσει η έρευνα είναι έρευνα, τα στοιχεία είναι στοιχεία και η εσκεμμένη ιστορική διαστρέβλωση αντικειμενικό γεγονός. Την έρευνα όταν ερωτήθηκε πολιτικός δεν την διέψευσε. Γιατί άραγε;»
Και στο χθεσινό της άρθρο στα «Νέα» επισημαίνει:
Κυρίες και κύριοι του ΠΑΣΟΚ, συγγνώμη για την ενόχληση παραμονές εκλογών, αλλά τα πολιτικά αντανακλαστικά σας θα τα ζήλευε κι ένα μεξικάνικο σομπρέρο. Διότι δυστυχώς οι ενδοκομματικές καντρίλιες σάς εμποδίζουν να δείτε τον ελέφαντα στο δωμάτιο. Τον ξανθό ελέφαντα που όλο και μεγαλώνει.
Εχετε λοιπόν στο δυναμικό σας την Εύα Καϊλή. Μια πολιτικό που πρόσφατα φανέρωσε δύο ενδιαφέρουσες πτυχές της προσωπικότητάς της: την ακροδεξιά της νοοτροπία και την ανειλικρίνειά της.
Η ιστορία πασίγνωστη. Τον ντεμέκ «παππού» της τον σκότωσαν οι «κομμουνιστές εγκληματίες». Ετσι στο φλου. Χωρίς ονόματα, χωρίς στοιχεία, χωρίς τίποτα. Με αφορμή, λοιπόν, τον «παππού» αγνώστων λοιπών στοιχείων, η κόρη μας η σοσιαλίστρια έβγαλε από μέσα της όλο το μίσος, τo όξος και τη χολή που έκρυβε μέσα της.
Και το οξύμωρο σε νέα «διορθωτική» δήλωσή της; «Επέλεξα» λέει «να ανήκω στην παράταξη του Ανδρέα Παπανδρέου που οδήγησε την Ελλάδα στην εθνική συμφιλίωση». Εκτακτο; Μα έκτακτο; Η γιαγιά μου έλεγε «η δικαιολογία χειροτέρα του σφάλματος». Και η κυρία Καϊλή τη δικαίωσε - άλλωστε το 'χει με παππούδες και γιαγιάδες.
Ουδείς γνωρίζει αν «εκεί πάνω» υπάρχει Παράδεισος, Κόλαση, γειτονιές των αγγέλων, βόρεια προάστια ή δυτικές συνοικίες. Αν όντως υπάρχουν, φαντάζεται κάνεις τι χαρά θα έπαιρνε ο Παπανδρέου με παρόμοιου φυράματος δηλώσεις.
Κυρίες και κύριοι του ΠΑΣΟΚ, δεν θέλουμε να αναμασήσουμε τα ίδια και τα ίδια. Θέλουμε όμως να δείτε επιτέλους τον ξανθό ελέφαντα στο δωμάτιο. Που, αφού τον μοιράστηκε τον πόνο της μαζί μας, δεν της βγήκαν τα νούμερα ρε παιδί μου. Με αφορμή παλιά της συνέντευξη στο «Πρώτο Θέμα», ο συνάδελφος Νίκος Μπογιόπουλος ανέδειξε τον «ρουν των γεγονότων» - που θα 'λεγε κι ο Τσιφόρος.
Και διορθώστε με αν κάνω λάθος, αλλά παππούς μας είναι ο πατέρας των γονιών μας. Ο συγκεκριμένος παππούς σκοτώθηκε από τους κομουνιστές το 1947. Ελα όμως που ο μπαμπάς της κι η μαμά της γεννήθηκαν μετά το 1950. Ξαναδιορθώστε με αν κάνω λάθος, αλλά εγκυμοσύνη 3 ετών δεν έχω ξανακούσει. Και για να φωτίσουμε περαιτέρω το family saga, η κυρία Καϊλή γεννήθηκε το 1978, όταν ο μπαμπάς της ήταν μόλις 23 χρονών. Συνεπώς γεννήθηκε το 1955, εφτά χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα του - αλλά ποια είμαι εγώ που θα το κρίνω;
Η δικαιολογία (η χειροτέρα του σφάλματος πάντα) ήρθε λίγο μετά. Οχι, λέει η πολιτικός, ο παππούς δεν ήταν ακριβώς παππούς, περισσότερο πρώτο άντρα της γιαγιάς μου τον λες: σαν παππούς - μπαλαντέρ ένα πράμα. Και πάλι δεν μας μαρτυράει αυτός ο άνθρωπος ποιος ήταν, τι ήταν, πού τον σκότωσαν, γιατί τον σκότωσαν. Με αποτέλεσμα να καλπάζει ελεύθερη η φαντασία των κακόπιστων που αναρωτιούνται τι ακριβώς ήταν ο παππούς; Ας μας το πει, όχι τίποτα άλλο, αλλά για να βουλώσει τα στόματα.
Κυρίες και κύριοι του ΠΑΣΟΚ, η περίπτωση Καϊλή είναι σοβαρή. Πολύ σοβαρή. Και δεν είναι δυνατόν να ζητάτε από τους ψηφοφόρους σας να επιλέξουν τον αρχηγό του κόμματός σας κι εσείς να κάνετε πως δεν βλέπετε τον ελέφαντα στο δωμάτιο.
Σε όποια άλλη χώρα, το όποιο πολιτικό πρόσωπο θα είχε παραιτηθεί. Χτες. Στη δική μας χώρα, τίποτα. Τους ακούνε και γελάνε και τα πόμολα.
Που γενικώς δεν φημίζονται για το χιούμορ τους. 

Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

Σήκω Ανδρέα...

Τάγματα "Χ"..

     Για να στεριώσει η Νέα Κατοχή -όπως και όλες οι Κατοχές- δεν φτάνει μιά κλασική κυβέρνηση προδοτών και δωσιλόγων,
     ..χρειάζονται και οι ανάλογοι χίτες, και ταγματασφαλίτες (γερμανοτσολιάδες).

     Στην μνημονιακή αυτή Κατοχή υπάρχουν απ' όλα.
     Και τάγματα "Χ", και τάγματα ασφαλείας, και ρουφιάνοι, και

Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

«Θεωρίες Συνωμοσίας» και στυγερή πραγματικότητα

συνωμοσίας
[ Στον πολύ γνωστό μας χλευαστικό χαρακτηρισμό «θεωρία συνωμοσίας», την υπηρεσία που τον εφεύρε και για την κάλυψη ποιών αναγκών, και την ευρύτατη έκτοτε χρήση του από τις κυβερνήσεις της Ουάσιγκτων και τα ηχεία της, ως εργαλείο συσκότισης και φίμωσης για τις διάφορες σκοτεινές εσωτερικές και διεθνείς επιχειρήσεις τους, εγκύπτει στο σημερινό άρθρο του ο σοφός Αμερικανός διδάσκαλος Πωλ Γκραιγκ Ρόμπερτς. Η δημοτικότητα αυτού του εξορκισμού στους παρ ημίν προθύμους ιεροκήρυκες της πολιτικής ορθότητας (πολιτικούς, «λογίους» και δημοσιογράφους) αλλά και πλούτος άλλων στοιχείων καθιστούν το άρθρο μόνιμης επικαιρότητας και στην χώρα μας. Ο τίτλος του πρωτοτύπου: Μια Υπαρκτή Συνωμοσία Στρέφεται Κατά του Αμερικανικού λαού.]
Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, με το όνομα «Θεωρία Συνωμοσίας» έχουν βαφτίσει τις εξηγήσεις που διαφέρουν από αυτές που εξυπηρετούν την κυβερνώσα ολιγαρχία, το κατεστημένο, ή όπως αλλιώς θέλουμε να αποκαλούμε αυτούς που καθορίζουν και ελέγχουν τα προγράμματα κρατικής δράσης και τις εξηγήσεις προς υποστήριξή τους.
Οι εξηγήσεις που μας επιβάλλονται από την ελέγχουσα τάξη είναι αυτές οι ίδιες θεωρίες συνωμοσίας. Είναι επιπλέον θεωρίες συνωμοσίας σχεδιασμένες για να κρύψουν την πραγματική συνωμοσία που εκτελούν οι κυρίαρχοί μας. Για παράδειγμα, η επίσημη εξήγηση για την τρομοκρατική επίθεση με αεροπλάνα στην Ν. Υόρκη στις 11-9-2001 είναι μια θεωρία συνωμοσίας. Μερικοί Μουσουλμάνοι, κυρίως Σαουδάραβες, προκάλεσαν τον μεγαλύτερο εξευτελισμό μιας υπερδύναμης από την εποχή του Δαυίδ και του Γολιάθ. Φάνηκαν εξυπνότεροι από 17 αμερικανικές υπηρεσίες κατασκοπείας, συν αυτές του ΝΑΤΟ και του Ισραήλ, του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας, της Διοίκησης Ασφάλειας Μεταφορών, του Ελέγχου Εναέριας Κυκλοφορίας και του Ντικ Τσένι, ανέτρεψαν τρεις ουρανοξύστες του Διεθνούς Εμπορικού Κέντρου, κατέστρεψαν εκείνο το τμήμα του Πενταγώνου όπου διεξαγόταν έρευνα για τα χαμένα 2 τρισεκατομμύρια,300 εκατομμύρια δολάρια (!) και έβαλαν τους κρετίνους της Ουάσιγκτων να κατηγορούν το Αφγανιστάν αντί την Σαουδική Αραβία.
Ξεκάθαρα, οι Σαουδάραβες που ταπείνωσαν την Αμερική ήταν αναμεμιγμένοι σε μια συνωμοσία για να το κάνουν.
Είναι αυτό μια αξιόπιστη συνωμοσία;
Η ικανότητα μερικών νεαρών Μουσουλμάνων να φέρουν σε πέρας τέτοιο κατόρθωμα είναι απίστευτη. Τέτοια πλήρης αποτυχία του αμερικανικού συστήματος ασφαλείας σημαίνει ότι η Αμερική ήταν τυφλά ευάλωτη σε όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου με την Σοβιετική ΄Ενωση. Εάν τέτοια ολική αποτυχία του Εθνικού Κράτους Ασφαλείας είχε σημειωθεί πραγματικά, ο Λευκός Οίκος και το Κογκρέσο θα ούρλιαζαν για μια ανακριτική έρευνα. ΄Ανθρωποι θα είχαν κληθεί να λογοδοτήσουν για μια σειρά αποτυχίες ασφαλείας που επέτρεψαν την επιτυχία της συνωμοσίας. Αντίθετα κανείς ούτε επιπλήχθηκε καν και ο Λευκός Οίκος αντιστάθηκε επί ένα χρόνο σε όλες τις προσπάθειες για την διενέργεια έρευνας. Τελικά, για να κλείσουν το στόμα των οικογενειών των θυμάτων, συγκλήθηκε μια Επιτροπή 9/11. Η επιτροπή αντέγραψε ευπειθώς το κυβερνητικό αφήγημα και αυτή ήταν όλη η «έρευνα» του θέματος.
Επιπλέον, δεν υπάρχουν στοιχεία για την στήριξη της επίσημης θεωρίας συνωμοσίας για την 9/11.Στην πραγματικότητα όλα τα γνωστά στοιχεία ανατρέπουν την επίσημη θεωρία συνωμοσίας.
Για παράδειγμα, είναι αποδεδειγμένο γεγονός ότι το Κτίριο 7 κατέρρευσε με ελεύθερη επιτάχυνση, όπερ σημαίνει ότι ήταν δικτυωμένο με εκρηκτικά για κατεδάφιση. Γιατί ήταν προπαρασκευασμένο για κατεδάφιση; Επίσημη απάντηση στο ερώτημα δεν υπάρχει.
Είναι γνωστό στοιχείο, που βεβαιώνεται από επιστήμονες, αρχιτέκτονες, μηχανικούς, πιλότους και προσελθόντες μάρτυρες που ήσαν στους δίδυμους πύργους και είχαν προσωπική εμπειρία των πολυάριθμων εκρήξεων που προκάλεσαν την κατάρρευση των πύργων, αλλά που χαρακτηρίζεται ως θεωρία συνωμοσίας.
Η CIA εισήγαγε τον όρο «θεωρία συνωμοσίας» στην σύγχρονη επιχειρηματολογία, ως μέρος του σχεδίου δράσης της για την δυσφήμηση των σκεπτικιστών έναντι του πορίσματος της Επιτροπής Γουώρεν για την δολοφονία του Προέδρου Κέννεντυ. Κάθε άλλη εξήγηση, εκτός εκείνης που παρασκεύασε η επιτροπή – και η οποία ανατρέπεται από όλα τα γνωστά στοιχεία- αναθεματιζόταν ως θεωρία συνωμοσίας.
Οι θεωρίες συνωμοσίας είναι το ραχοκόκκαλο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Για παράδειγμα, το καθεστώς του George W. Bush έδρασε σε μια συνωμοσία εναντίον του Ιράκ και του Σαντάμ Χουσεΐν. Το καθεστώς Μπους κατασκεύασε πλαστά στοιχεία για ιρακινά «όπλα μαζικής καταστροφής», πλασάρισε αυτή την ιστορία σε έναν ευκολόπιστο κόσμο και την χρησιμοποίησε για να ερειπώσει το Ιράκ και να δολοφονήσει τον ηγέτη του. Παρόμοια, ο Καντάφι ήταν θύμα μιας συνωμοσίας των Ομπάμα/Χίλλαρυ για την καταστροφή της Λιβύης και την δολοφονία του Καντάφι. Ο ΄Ασαντ της Συρίας και το Ιράν ήταν στον πίνακα για παρόμοια μεταχείριση, μέχρι που παρενέβησαν οι Ρώσοι.
Τώρα η Ουάσιγκτων έχει επιδοθεί σε συνωμοσίες εναντίον της Ρωσίας, της Κίνας και της Βενεζουέλας. Φωνάζοντας για μιαν ανύπαρκτη «ιρανική απειλή», η Ουάσιγκτων τοποθέτησε αμερικανικούς πυραύλους στα σύνορα της …Ρωσίας και χρησιμοποίησε την «Βόρειο-Κορεατική απειλή» για να εγκαταστήσει πυραύλους στα σύνορα της Κίνας. Ο δημοκρατικά εκλεγμένος ηγέτης της Βενεζουέλας αποκαλείται δικτάτορας από την Ουάσιγκτων, η οποία επέβαλε στην Βενεζουέλα οικονομικές κυρώσεις για να βοηθήσει την μικρή ισπανική ελίτ -μέσω της οποίας η Ουάσιγκτων παραδοσιακά κυβερνούσε τις χώρες της Νότιας Αμερικής- να επιτύχει ένα πραξικόπημα και να επαναγκαταστήσει τον έλεγχο της Ουάσιγκτων στην Βενεζουέλα. Όλοι αποτελούν απειλή: ΄ Η Βενεζουέλα, η Υεμένη, η Συρία, το Ιράν, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, φυλές του Πακιστάν, η Λιβύη, η Ρωσία, η Κίνα, η Βόρεια Κορέα, αλλά ποτέ η Ουάσιγκτων.
Η μεγαλύτερη θεωρία συνωμοσίας της εποχής μας είναι ότι οι Αμερικανοί είναι περικυκλωμένοι από ξένες απειλές. Δεν είμαστε ασφαλείς ούτε από την Βενεζουέλα. Οι Τάϊμς της Νέας Υόρκης, η Ουάσιγκτων Ποστ, το CNN, τo NPR και τα υπόλοιπα πορνομίντια είναι πανέτοιμα να χλευάσουν ως θεωρίες συνωμοσίας όλες τις εξηγήσεις που διαφέρουν από τις εξηγήσεις των κυβερνώντων συμφερόντων που τα πορνομίντια υπηρετούν.
Αλλά, όπως γράφω επί εννέα μήνες μέχρι σήμερα, τα ίδια τα εκπορνευόμενα μίντια προάγουν την θεωρία συνωμοσίας ότι ο Ντόναλντ Τραμπ εμπλέκεται σε μια συνωμοσία με τον πρόεδρο της Ρωσίας και τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες για την υποκλοπή των αμερικανικών εκλογών και την τοποθέτηση του Τραμπ, πράκτορα της Ρωσίας, στον Λευκόν Οίκο.
Αυτή η θεωρία συνωμοσίας δεν έχει το παραμικρό στοιχείο απόδειξης. Αλλά δεν χρειάζεται αποδείξεις, αφού εξυπηρετεί τα συμφέροντα του συμπλέγματος άμυνα/ασφάλεια, του Δημοκρατικού Κόμματος και των Νεοσυντηρητικών και παρέχει την ευκαιρία στα πορνομίντια να δείχνουν την απέραντη αφοσίωσή τους στους αυθέντες τους. Με ατέλειωτη επανάληψη το ψέμα επιβάλλεται ως αλήθεια.
Υπάρχει μια συνωμοσία και αυτή είναι η συνωμοσία εναντίον του Αμερικανικού λαού. Οι θέσεις εργασίας του μετακομίσθηκαν στο εξωτερικό, προκειμένου να πλουτίσουν ακόμη περισσότερο τους ήδη πλουσίους. Εξαναγκάστηκαν οι Αμερικανοί να χρεωθούν σε μια μάταια απόπειρα να διατηρήσουν το βιοτικό τους επίπεδο. Η προσπάθειά τους να ανασχέσουν την πτώση τους εκλέγοντας ένα πρόεδρο που μιλούσε γι’ αυτούς υπονομεύεται μπροστά στα μάτια τους από ένα διεφθαρμένο μιντιακό σύστημα και ελέγχουσα τάξη.
Αργά η γρήγορα θα ξυπνήσουν στην πραγματικότητα ότι δεν υπάρχει τίποτε που μπορούν να κάνουν εκτός από την βίαιη εξέγερση. Αλλά πιθανότατα, μέχρι να καταλήξουν σ’ αυτό το συμπέρασμα θα είναι πολύ αργά. Οι Αμερικανοί είναι πολύ βραδυκίνητοι για να διαφύγουν από την ψευδή πραγματικότητα στην οποία ζουν. Ο αμερικανικός λαός έχει υποστεί μιαν καθολική πλύση εγκεφάλου και μένει πεισματικά προσηλωμένος στον εικονικό βίο του μέσα Στη Μήτρα.
Για τους ευκολόπιστους και τους αφελείς που υπνωτίστηκαν να πιστεύουν ότι οποιαδήποτε εξήγηση διαφωνεί με την επίσημα εγκεκριμένη είναι μια θεωρία συνωμοσίας, υπάρχουν στο διαδίκτυο μακρείς κατάλογοι κυβερνητικών συνωμοσιών που πέτυχαν να εξαπατήσουν τους λαούς προκειμένου να μπορέσουν οι κυβερνήσεις να εφαρμόσουν προγράμματα που οι λαοί θα απέρριπταν.
Εάν η ελευθερία θα εξακολουθήσει να υπάρχει στη γη, αυτό δεν θα είναι στον Δυτικό κόσμο. Θα είναι στη Ρωσία και στην Κίνα, χώρες που βγήκαν από την στέρησή της και θα είναι και σε χώρες της Νότιας Αμερικής, όπως η Βενεζουέλα, ο Ισημερινός και η Βολιβία, που αγωνίζονται για την ελευθερία τους από την αμερικανική καταπίεση.
Πράγματι, όπως αρχίζουν να γράφουν οι Ιστορικοί που αδιαφορούν για την κοινωνική σταδιοδρομία τους, το βασικό δίδαγμα της ιστορίας είναι ότι οι κυβερνήσεις εξαπατούν τους λαούς τους.
Παντού στον Δυτικό κόσμο, κυβέρνηση είναι μια συνωμοσία εναντίον του λαού.
Paul Graig Roberts